|
We schijven anno 2006, zojuist terug gekomen van weer een weggestormde en weggeregende sessie, de zoveelste dit jaar. Weer eerder opbreken en weer eerder naar huis, vissen gaat nu echt op een laag pitje!! Gaat 2006 het jaar worden dat niet van mij is? niet mijn jaar? Sinds januari is mijn vistijd drastisch omlaag gegaan, dit door mijn nieuwe werk, waardoor ik 5 dagen per week van huis ben en in het weekend de zin om te vissen ver te zoeken is. Vooral de eerste 7 maanden zullen het zwaarste zijn, aangezien je dan in de opleidingsperiode zit bij defensie, en inderdaad de eerste tijd ben je elk weekend helemaal gesloopt. Na een aantal weken begint het gevoel te dagen of ik dit wel wil en sta ik af en toe op het punt om te stoppen met de opleiding en weer terug te keren naar mijn oude leventje, maar wat moet ik dan gaan doen, wat voor werk enz enz. Nee dit is regelmaat en dit bevalt me wel, dus na een keerpunt krijg ik toch vol de zin erin en ga er vol tegenaan, dan slaat het noodlot toe, ik raak zwaar geblesseerd aan mijn rug en scheenbenen, en wordt ik uit mijn groep gehaald en in een revalidatiecentrum geplaatst. Momenteel verblijf ik er nog steeds en is mijn groep net klaar met de opleiding, en kan ik nog steeds niet verder. Op het visgebied gaat het bijna hetzelfde, sessies worden uitgesteld en afgelast. De eerste sessie’s van het jaar worden opgebroken in verband met het steeds dichtvriezen van het water als je net zit te vissen, tijdens de sessie’s die ik wel kan draaien komen er geen vissen op de kant, worden er vissen verspeelt op brugpilaren en ga zo maar door, en komt er dan eindelijk een vis op de kant, word ik direct daarna gestraft door middel van een klauwhaakje maatje 8 diep in mijn vlees te krijgen, verder lopen vele nachtelijke sessie’s uit op blanks. 
Maar na een flink aantal keer doorgaan komen de eerste vissen dan toch binnen en vang ik totaal onverwacht een bak van een graskarper, op een stek waarvan ik niet wist dat er graskarper zwom. 
Zo sukkelen we de rest van de winter en het voorjaar verder en mede door gebrek aan vistijd kijk ik uit naar mijn lang verwachte vakantie. De 19e van mei is het dan zover en heb ik eindelijk een weekje vrij, heerlijk, de eerste echte vrije tijd sinds januari. Een sessie met een maatje van mij wordt gepland, naar een stek waar hij twee weken eerder in een paar nachten tijd zeer goed heeft gevangen. Een week later gaan we dan en om half 6 in de ochtend reizen we af naar het mooie frankrijk, de eerste keer frankrijk wordt werkelijkheid voor mij! Na een vrij voorspoedige rit, komen we aan waarna we direct vergunningen en rantsoen voor de komende dagen gaan halen. 1,5 uur later staan we aan het water, en staan we in onze blote bast de spullen op te zetten onder het genot van de nodige kronenbourgs om het vochtgehalte op peil te houden, want het is zweten geblazen in de zon. De rivier licht er super bij en we hebben er alle vertrouwen in, helemaal na de vangsten 2 weken eerder. Als al na 5 uur vissen de eerste vis op de kant ligt, verblijf ik in dromenland, en waan me ideeën over een monster sessie die ons te wachten staat, en dat in een voor mij eerste keer frankrijk. Ik droom weg bij deze vis, klein, maar gigantisch mooi gebouwd, en zeer sterk, wat een sport gaan de grote jongens hier geven? 
Na een zeer smakelijke maaltijd, van Frans stokbrood met veel vlees, en een aantal kronenbourgs verder, zoek ik mijn paraplu op, om de eerste nacht in te gaan. Gedurende de nacht vang ik in de regen nog 1 vis van dit slag en mijn maatje een stuk of 3. Als ik in de ochtend, na het vangen van nog 1 vis mijn lijnen weer wil gaan uitlopen is de stroming een stuk sterker geworden en is de rivier nagenoeg onbevisbaar geworden. We besluiten daarom ook om in te pakken en naar de uitvalsbasis te gaan, een kanaaltje in de buurt stond op de planning en al vrij snel zijn de spullen ingepakt, en zetten we koers richting het kanaaltje, onderweg naar de verharde weg, komen we tot de conclusie dat we op het juiste moment zijn weggegaan, want met de regen die we krijgen is deze weg over enkele uren niet meer begaanbaar en zouden we vast hebben gestaan. Eenmaal aangekomen bij het kanaaltje zien we het weer helemaal zitten, geen vissers aan het water in de nachtviszone, en het water ligt er geweldig bij! Spullen worden opgezet en de eerste vissen worden gevangen, de vissen hebben op dit water een paar jaar geleden succesvol gepaaid, en daardoor is de hoeveelheid kleine jonge visjes ongelofelijk, maar al ziet het water er na een paar uur vissen uit als een knollen water, weten wij wat de top is van dit water en weten wij dat het percentage aan heuse bakken erg groot is. 
’s nacht word ik wakker van een gigantisch harde wind, waarbij mijn paraplu bijna wegwaait, de regen komt hierna onophoudelijk naar beneden, wel vang ik in deze koude en natte nacht de grootste vis van de sessie wat later blijkt, nachtfoto’s worden gemaakt aangezien zakken verboden is, wat ik overigens een prima zaak vind!! en ben ik een echte franse spiegel rijker! 
Het weer wordt slechter en slechter en ’s morgens, vallen na nog een paar kleine vissen de vangsten helemaal stil. De vissen stoppen met azen, en het water zien we met de minuut bruiner worden, de regen blijft onophoudelijk naar beneden komen en de wind doet verwoede pogingen om onze paraplu’s mee te nemen naar verre oorden. Na een nacht waarin alles nat wordt en zonder vis zoek ik in de ochtend mijn maatje op, we hebben er 3 nachten opzitten in de regen en wind en hebben nog 5 a 6 nachten te gaan, vangsten zijn stil gevallen en na een telefoontje met het thuisfront zijn wij er achter dat er nog slechter weer aan zit te komen (kan het nog slechter dan, vragen wij ons af). We horen ook nog eens dat dit het koudste weer in frankrijk is sinds 2 maanden. Al snel komen wij tot de conclusie dat blijven zitten, tegen beter weten in is, en beginnen we in de zeikende regen alle spullen in te pakken, werkelijk alles is nat, en als ik de auto open doe om de spullen in te pakken stopt het met regenen en 5 min later staan we onder een stralende hemel met een warm zonnetje. Met een pest humeur, pas en meet ik alle spullen in te kleine ford fiesta, frankrijk geeft nog even een schop na. Gelukkig krijgen we nog geen 10 minuten later alweer gigantische regen over ons heen, wat mij dan enigszins een goed gevoel geeft! (erg vreemd een goed gevoel van ziek veel regen). Onderweg moeten we zelfs een keer stoppen door de zware regen en hagelval, en zijn blij dat we in de auto naar huis zitten. Later in de week worden er 2 sessie’s in Nederland, waaronder 1 op een nieuw water voor mij samen met Joery v/d Beek verpest door regen en wind, het zal me voorlopig wel allemaal niet gegund zijn en ben ik helemaal klaar met dit gedoe, vissen gaat voor mij even op een laag pitje. De afgelopen maand heeft namelijk te veel geld gekost om dit nog als grap te zien. Boodschappen doen voor een flink aantal dagen in frankrijk, maar aangezien we een dag later naar huis gaan, kunnen we een berg voedsel mee naar Nederland nemen. Benzine kosten, een franse vergunning voor 3 nachtjes vissen, de Amsterdamse vergunning om na 2 uurtjes vissen in te pakken, alles WEER nat in de auto te gooien, vervolgens nog 2 uur in de file staan, en thuis aankomen met stralend weer!! Och ja boosheid zakt weg, en het vissersbloed stoomt 4 dagen later alweer! Even een artikel om wat stoom af te blazen en weer het gevoel terug te krijgen, en jullie te laten weten dat ik nog leef en het beloofde artikel te leveren! Heren met het volgend artikel ben ik alweer bezig, maar dit artikel kwam er even snel tussendoor in verband met deze Franse trip. Tot een volgend artikel! Bart-Jaap Koorn |