|
Het werd weer stilaan lente. De natuur kwam dit voorjaar (2006) maar traag op gang en terwijl het eigenlijk al lekker warm moest zijn durfden de temperaturen ‘s nachts nog geregeld tot het vriespunt te zakken. Dit koude weer zorgde ervoor dat de viskriebels bij mij nog wat bevroren bleven en ik liever nog wat afwachtte. Vismaat Matthieu echter was alweer vastberaden om onze thuisplas te gaan bevissen en liet zich niet afschrikken door de natuurelementen. Zeven nachten werden gepland gedurende twee weken paasvakantie... 
Strategie: Wat is er veranderd in vergelijking met vorig jaar? Ten eerste de periode waarin gevist wordt... Vorig jaar waren we pas in juli begonnen met karperen op de put en al rond half september werd er voor het laatst gevist. Nu liggen de kaarten helemaal anders, want terwijl ik dit artikel schrijf zijn we nog maar eind april en zijn er al vier karpers op het droge geweest. Vorig jaar waren dit er slechts drie gedurende de hele visperiode (dit lijken waarschijnlijk heel kleine aantallen maar indien je ''Karperen op ons thuiswater deel 1'' hebt gelezen kun je wel begrijpen dat karpers vangen er helemaal niet gemakkelijk is). Als tweede is ook de stekkeuze veranderd. De voorbije twee jaar bleven we altijd steken op één bepaalde stek en als er éénmaal daar een vis gevangen werd bleven we er rustig zitten. Dit voorjaar probeerden we (vooral Matthieu dan uiteraard) reeds drie verschillende stekken uit en we konden daaruit toch een kleine conclusie trekken: - wind vlak op de oever = karper - windstil of wind in de rug = geen karper Een derde niet onbelangrijke zaak is het comfort die er wat op vooruitgegaan is. Ikzelf heb nu bijvoorbeeld eindelijk een deftige tent en ook hebben we al kunnen aanvoelen dat een goede bedchair geen overbodige luxe is. Maar de belangrijkste redder in nood tijdens dit koude voorjaar is toch wel het gasvuurtje geweest. Matthieu is sinds het gebruik ervan zelfs een fervent koffiedrinker geworden (tot wat het karperen toch allemaal niet kan leiden...). De feiten?! Nacht 1 Tuuut Tuut! Optonic? Ik lig rustig in mijn warme bed tot op het moment mijn gsm rinkelt. Ik neem op en al gauw dringt het tot me door dat het ''Matten'' is die belt. (welke andere onnozelaar haalt een mens anders uit zijn diepe slaap?!). ''Vandaele! Ik heb er één!'', hoor ik aan de andere kant van de lijn. ''Wat heb je?! Aaaaahjaa... juist! Je bent aan het vissen!... Volledig vergeten!'' ''Een spiegel van zeven kilogram!'' ''Serieus? Een spiegel in de put?! En zo vroeg op het jaar al?! Ik kom foto’s nemen!'' Zo gezegd zo gedaan. Stilletjes sloop ik het huis uit, gewapend met mijn fototoestel. Ik feliciteerde m’n vismaatje en was eigenlijk ook wel heel gelukkig omdat er al zo vroeg op het jaar zo’n mooie vis uit het water was gekomen. We zeverden nog wat, Matthieu warmde nog wat koffie op en daarna keerden we huiswaarts. 
Nacht 2 Al meteen na de eerste nacht werd een tweede poging ondernomen. Terug op dezelfde plaats. De windrichting of temperatuur waren nog steeds dezelfde als de voorbije nacht dus een reden om te verkassen bestond niet. ''Tuut Tuut…!'' Mijn gsm! Dit was een goed teken want anders zou hij me zeker niet opbellen! ''Hallo Kerckhove? Heb je weer prijs?!'' ''Yow Vandaele! Ik Heb een schub van 8,7 kilogram!'' ''8,7? De max! Ik kom straks om foto’s te schieten!'' Er waren al een paar uur voorbij toen ik terug wakker werd want blijkbaar was ik kort na het telefoontje terug in slaap gevallen. Ik fietste zo snel ik kon naar de plaats van het gebeuren en ik zag Matthieu trots zijn gezakte karper op de onthaakmat leggen. Dit was echt een prachtige vis! Prachtig rond buikje, mooie kleur en heel mooie vorm! Dit zijn de vissen waar ik van hou! Volledig ongeschonden, niet vetgemest door de boilie-maatschappij en in 95% van de gevallen nog nooit eerder gevangen! 
Nacht 3 We zijn nu enkele dagen later en Matthieu brengt terug de nacht door aan het water. Jammer genoeg zonder gevolgen dit keer. De swingers blijven de hele nacht roerloos hangen en de optonics geven geen enkele piep. Wat ons opvalt is dat de wind nu wel helemaal gedraaid is en dat ook de temperatuur de voorbije dagen erg laag lag ’s nachts. Dit zou dus wel de reden kunnen zijn waarom er deze nacht niets gevangen wordt. Nacht 4 Dit keer proberen we een heel andere stek (waar een zandbodem mooi afloopt van 0,5 meter tot 4 meter). Ik had besloten om ook maar eens de koude te trotseren en terwijl mijn nieuwe Fox tent eens uit te testen. Helaas... terug een rustige nacht! Erg vond ik het niet want ik had goed en veel geslapen en eigenlijk de ganse nacht goed warm gehad. Matthieu vertrok in het ochtendgloren en ik bleef nog tevergeefs zitten tot de middag. Nacht 5 De onzekerheid begint terug te komen. ''Zou het toeval geweest zijn van die twee mooie karpers?'', vragen we ons af. Matthieu brengt terug de nacht door op stek 1 (waar de karpers gevangen waren) maar alles verloopt rustig zonder enig teken van karper. Nacht 6 Ik besluit om samen met m’n broer eens een nachtje de stek van Matthieu over te nemen in de hoop ook mijn eerste thuiswaterkarper te vangen dit jaar. Matten besluit om weer maar eens te pionieren en om een totaal andere stek die hij al een tijdje in gedachten had uit te proberen. Na korte tijd komt hij echter terug want de plaats blijkt vol te liggen met allerlei rotzooi en hij heeft al enkele montages moeten opofferen. Zijn tent wordt dus op een kleine twintig meter van de onze gezet en zijn hengels worden te water gelaten op een nog nooit eerder beviste plek. ''Het is ochtend... het zonnetje schijnt... de vogeltjes fluiten... en het visje heeft weer maar eens zijn kat gestuurd.'' Dit is al de vierde blank nacht...! Nacht 7 Kerckhove begint zijn theorie over de windrichtingen te ontwikkelen en besluit op basis daarvan om te gaan vissen waar de wind vlak op de oever beukt (dit is de stek waar vorige zomer de karpers vandaan kwamen). De nacht gaat geruisloos voorbij, maar tegen 8 uur ’s morgens wordt de eerste beet gemeld op de pieper van Matthieu. Kleine schub van 4,7 kilo tot gevolg. Rond 12 uur ’s middags vangt hij er nog ééntje bij van 4,2 kilogram. Voor sommigen misschien het vermelden niet waard maar voor ons wel het teken dat de karpers toch actief zijn op ons water! En neem het maar van ons aan... deze twee kleine vissen hebben grote broers en zussen! Misschien zelfs wel een dikke overgrootmoeder die ligt te popelen om van onze partikels te vreten! 
Conclusie De eerste twee nachten waren de beste en hebben ons toch wel goede hoop gegeven. We zullen zeker verder blijven vissen en deze zomer moeten we toch echt het voorlopig record verbreken! De doelstelling van Matthieu is in ieder geval 10 karpers vangen dit jaar. Ik ben er intussen al van overtuigd dat dit hem zonder problemen zal lukken. Omdat ik wegens andere hobby’s en bezigheden toch net wat minder over heb voor de vissport leg ik voor mij de grens op minstens 5 karpers van ieder minstens 5 kilogram (Hoewel ik betwijfel of dat niet minstens even moeilijk zal worden...). Eén ding staat vast: ''ik moet echt wel eens wat beginnen vangen dit jaar als ik zelf ook eens in mijn eigen artikel wil verschijnen! We houden jullie in ieder geval wel op de hoogte! Met Sportieve Visgroeten! Joris Vandaele en Matthieu Kerckhove TIP: Voor wie niet altijd even goed begrijpt wat er wordt bedoeld in dit artikel is het misschien aan te raden eerst eens even ''Karperen op ons thuiswater deel 1'' te lezen. (dit verhaal staat ook op deze site in de artikelafdeling). Op die manier heb je wat meer informatie over de put zelf en de vismethoden die we hanteren. | 
