|
|
|
Tim Veeckman
|
|
December, volop winter, de kerstperiode nadert in ijl tempo. Niet echt de favoriete periode voor ons, karpervissers. Ik stond al enkele weken op non-actief, wegens uitgevist en voldaan, toen ik telefoon kreeg van Fredje. Zijn enthousiaste stem verraadde direct dat er iets supers aan de hand was. Snel bleek dat hij de topvis van het water, waar we beiden visten, gestrikt had. Een 25.2 kg wegende Belgische schub! We besloten de volgende morgen vroeg foto’s te maken. Supervangst, mede omdat Fred sinds kort met dezelfde boilies aan de slag was als ik. Dit had hem eind november 5 vissen opgeleverd in het eerste weekend, waaronder een hele hoge 30er. Deze vis had ik een tweetal maand ervoor ook op deze stek gevangen met de shrimpboilies van Energy Baits. Wat konden we nog verwachten… het was immers al 3 december intussen. In ieder geval was mijn gemoedstoestand opnieuw geprikkeld en plande ik nog een extra nachtje. Als visser in hart en nieren, vertrok ik dus toch maar weer eens naar het water. Eenmaal aangekomen was de stekkeuze snel bepaald. Snel alles uit de auto gehaald en 4 hengels klaargemaakt om strategisch uit te zetten, het was immers al 19u. 
Ik dacht dus even na over hoe en waar te vissen. Het besluit was rap gemaakt. Ik kon alle dieptes bevissen, dus dit was een ideale winterstek! Voor mij in de verte bevond zich een plateau op een diepte van 4 meter. Ervoor, links en rechts van die plateau is het een pak dieper. De twee meest linkse hengels wierp ik links van het plateau op respectievelijk 7 en 8m diepte. De twee rechtse op 9 en 4m diepte. De ondiepste hengel gaf ik nog een kans aan de rand van het ondiepere gedeelte. Je weet namelijk nooit met die karpers. Soms zie je ze hartje winter nog bijna de kant opzwemmen en wie niet waagt…inderdaad ja! Zo, alles was klaar, enkel nog wat voeren. Ik voerde op de rechtse hengels zo’n 15-20 boilies per hengel. Links verdeelde ik ongeveer twee kilogram 18mm boilies mooi open. Normalerwijs voer ik nooit zoveel deze periode, maar aangezien de watertemperatuur nog een 10-tal graden was en onze boilies snel verteerbaar zijn, voerde ik toch wat meer. Ik had de voorgaande maanden al enorme hoeveelheden boiliepap terug gevonden in de bewaarzakken, en zelfs tijdens de fotoshoot liep de smurrie soms nog door de handen! Verzadiging zou dus pas laat optreden! Ook rekening houdende met het zwaarlijvige bestand, leek dit een goede keuze. Ook Fred was nog steeds van de partij. Hij ging er nog een nachtje bij doen, ondanks het feit dat we beiden dachten dat het na die topschub wel even stil zou blijven. Er werd nog wat gelachen en heen en weer gezeverd via de walkie talkies toen er rond half 10 enkele bliepjes uit mijn fox weerklonken. Ik spring uit de auto en zie mijn meest linkse illuminated swinger, brasembeetallures maken. Terwijl ik het water in stap verslikt de brasem zich en zet het op een run. Ik sla aan en zet de haak. Al gauw blijkt dat de kracht aan de andere kant van de lijn geen ‘zeemvel’ is maar wel degelijk een karper. In verschillende, kort onderbroken rukpartijen van de vis zijn kant, wordt er misschien wel 35 meter draad van mijn spoel gesleurd. Ik begrijp het even niet goed en probeer te remmen op de spoel als het kan. Omwille van obstakels of boeienlijnen in de buurt vis ik namelijk al vrij strak van slip. Na verloop van tijd is de vis wat gekalmeerd en kan ik aan de eigenlijke dril beginnen. Ik trek mijn schepnet over mijn hoofd en begin links weg te waden, richting de vis, die nu zeker meer dan 130 m van mij vandaan is. Na een moeilijke dril van zo’n kwartier verschijnt er een goede vis in de kant en na een tweede scheppoging kan ik de vis netten. Na de uitgetelde tegenstand even te bekijken, begrijp ik de kracht. De langgerekte schub klokt 16.8 kg op de weegschaal. Snel de vis gezakt, Fred via de walkie talkie op de hoogte gebracht en weer ingeworpen na de haak te hebben gecontroleerd. Ik geniet van een zalig sigaretje in de euforie van deze wintervangst. Je vangt namelijk niet elk jaar in december dertigers. Na nog even wat heen en weer gepraat te hebben met Fred over een pas geplande voercampagne om mijn overige targetspiegel misschien nog te strikken dit jaar, besluit ik rond kwart voor elf warmere oorden op te zoeken in de slaapzak want morgen was het werkdag. 
Lang duurde de rust niet, want twee bliepjes later stond ik al terug buiten. Vlug de lieslaarzen aan en ‘huppa’ het water in. Tegen de tijd dat ik bij de hengels kwam zag ik de volledig gezakte swinger van de andere linkse hengel terug de hoogte invliegen. Snel die hengel opgenomen, voelde ik een log iets aan de andere kant van de lijn. Langzaam aan komt de vis in een zo goed als rechte lijn naar me toe gezwommen wanneer ik opeens de lijn licht voel schuren. Onmiddellijk verhoog ik de druk. - ‘Damn’ - gaat er door mijn hoofd, terwijl ik druk blijf opbouwen. Na een tweetal seconden schiet er iets los. - ‘Fuuuuck’ - gaat er door me heen, tot ik plots de vis voel bonken. De lijn was weer vrij…’Oef’. Enkele minuten later zag ik in het maanlicht een lange grote spiegel even opduiken. Na nog even tegen te spartelen , gleed ik het net onder de vis. Ik trok nieuwsgierig het net naar me toe. Reeds bij de eerste blik, kon ik mijn ogen niet geloven… De Dikke Zijdestreep!!! ‘’Yeeeeeeeeeeeeeeeeeesssss!!!!’ weergalmde het over het water, ver meegedragen door de stevige wind. De spiegel die volgend seizoen mijn targetvis zou worden en waar we het een half uur eerder over hadden gehad, rolde in december in mijn net op een stek waar die voorheen zelden gevangen was. Ik kon Fred niet bereiken en besloot dan maar de hengels uit te draaien en naar hem toe te gaan. Eenmaal aangekomen zag ik ‘de Pol’, want zo noemen wij elkaar veel, een vis zakken. Het bleek om een 19.8 kg zware spiegel te gaan, Tweekleur genaamd. Eenmaal de vis goed gezakt was, vergezelt Fred me terug naar mijn stek om de vis, die ik mooi diep gezakt had, te wegen. De weger gaf een magisch gewicht van 21.1 kg aan. De rest van de nacht bleef het bij allebei verder stil. 
Dit was voor mij dé kers op de taart na ‘Single Scale’ en ‘Supermario’. Mijn drie ‘most wanted’ spiegels binnen 3 maanden gevangen. Het had naar mijn gevoel verdomd lang geduurd vooraleer ik mijn eerste veertiger op deze plas had kunnen vangen. Desondanks waren er wel al een hele serie dertigers op het droge gebracht met daarbij enkele vissen die de 20 kg+ grens bij momenten overschrijden. Maar die magische grens was het ganse seizoen telkens buiten bereik gebleven tot de vangst van Super Mario in september. De shrimpboilies hadden mij toch wel enorm verbaasd in die 5 maanden dat ik ermee viste. Niet enkel mijn 5 zwaarste vissen van dit jaar kwamen op shrimp, maar ook de moeilijkste vis van de plas. Sommigen vielen zelfs tot 3 keer toe op enkele maanden voor hetzelfde aas. Eén enkele dertiger dreef het zo ver om zich tweemaal op 4 dagen tijd te laten misleiden op shrimpboilies én op dezelfde stek. Dit decemberweekend was geen toeval, maar een bevestiging van voorgaande sessies. Ook de hogere dosis natuurlijke smaakversterker bleek een goeie keuze. De zoute garnaalsmaak van de boilie kon de vissen bekoren en werd gretig verorberd tussen het grote aanbod natuurlijk voedsel zoals de vele driehoeks- en zebramosseltjes. Het vertrouwen in de mix blijft groeien naarmate de sessies vorderen, een mooi vooruitzicht naar volgend seizoen! Als afsluiter wil ik toch nog even zeggen dat alles in het vissen gerelativeerd moet worden. Een portie geluk is daarbij altijd een belangrijke factor. Ik zou zeggen:” Doe je best, een goede boilie doet de rest!” 
Tim Veeckman | |
|
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|
|
