Ik kwam bij Mark thuis en na een kennismaking werden zijn spullen in de auto geladen. Hij is al in het bezit van een mooie uitrusting, vele malen beter als het materiaal waar ik het op die leeftijd mee moest doen. Op naar de visvijver! In de hoop dat er vele karpers mochten volgen. Aan het begin van de avond werden de spullen uitgepakt en de 4 hengels van beiden nauwkeurig en strategisch ingeworpen. We namen plaats achter het eiland, omdat ik deze stek al enkele weken van voer had voorzien. Ik hoopte dan ook dat de vissen hier op ons zouden liggen te wachten.

Al snel volgde de eerste aanbeet voor Mark en kwam er een mooie schubkarper op de kant. De sessie was al geslaagd, want het belangrijkste was dat Mark een karper zou mogen vangen. Toen wisten we nog niet wat er zou volgen. De vissen bleken namelijk aardig los te zijn en ook een tweede spiegelkarper volgde voor hem. Het bleek een van de uitgezette spiegels te zijn van de beruchte uitzetting die het virus had veroorzaakt op de vijver, er had er dus toch een de “slachting” overleefd! En wat voor een, een hele mooi beschubte spiegel mag ik wel zeggen, een volschubspiegelkarper. Een type karper die ik nog geen handvol heb mogen vangen in mijn toch al redelijk lange carrière als karpervisser.

Tussen de vangsten door werden er onderlijntjes geknoopt, uitgedokterd hoe een loodsysteem het beste bevestigd kon worden en probeerde ik antwoord te geven op Mark zijn vragen. Ook ikzelf kreeg een aanbeet, helaas mocht ik deze vis niet landen omdat deze losschoot na het aanslaan. Tijdens het ondergaan van de zon kwam er nog een schubkarper, nog groter dan de vorige. Ongelooflijk, het stond al 3-0 voor Mark. De leerling overtreft de meester, zoals het hoort. Als kers op de taart mocht Mark even later zijn vierde vis landen, een schub van iets meer dan 19 pond! Zijn persoonlijk record van de vorige vis was aan diggelen!! Een meer dan blije Mark kon weer tevreden naar huis, wat een supersessie. Dat geeft hoop voor de toekomst.

Bart van den Hurk