Na dit gesprek met een karperende zuiderling op MSN staar ik met een leeg en een gevoel van onkunde op deze koude winteravond weer naar mijn beeldscherm, ben ik nou zo raar en anders, ben ik wel een ''echte'' karpervisser?

Het lijkt wel of tegenwoordig alleen de grote vissen nog tellen, kleinere vissen worden afgescheept als knollen en al bijna net zo irritant als een brasem. Het enige verschil tussen een knol en een brasem is dat die knol nog vecht en niet zo stinkt! Uren soms dagen lang achter die stokken zitten voor 1 of 2 vissen en hopen dat er deze week wel een mooie vis uitkomt?! De waardering voor een mooie strakke torpedo schub of een mooi spiegeltje is er niet meer, want onder de 20 pond gaan ze gelijk terug, daar kijken we het liefste niet naar. Voor mij is deze visserij niet weggelegd, waar is het genieten bij deze mensen? Het genieten van het natte gras, de ochtend dauw, een azende vis die niet je aas opslurpt, het hart in de keel hebben zitten bij een beweging onder je voeten? Als je ze deze vraag stelt zeggen ze : maar ik geniet toch ook ik vind de natuur heel belangrijk en die dauw vind ik toch ook lekker in mijn neus?! Dus wat zeik je nou!! Een vergelijking kun je maken met neuken en vrijen, ik vrij liever, want daar zit veel liefde in en gaat niet om 1 ding maar om het totaal, andere neuken liever even hard snel op zaterdagnacht met een mokkel die ze net hebben opgepikt in de kroeg en die voor iedere gozer met een leuke kop en een vlotte babbel de benen wijd doet! Nee dank je wel!

In dit artikel wil ik laten zien hoe mijn visserij in zijn werk gaat, een ieder die het anders doet en meer grote vis vangt dan mij wens ik even veel succes toe en laat ik verder ook gewoon in zijn of haar waarde (hopend dat ze dat bij mij ook doen?). Ik mag erg graag met de pen en de vlok vissen, ’s morgens vroeg mijn bed uit en dan snel naar de waterkant, op zoek naar een bellenspoor, een omgewoelde sloot of rurig water. Op mijn onthaakmat zittend in het natte gras de dauw opsnuivend en kijkend naar mijn pen die mooi waggelt, begint mijn dag perfect. Of ik dan nog een vis vang of niet is van ondergeschikt belang, met vis naar huis is natuurlijk leuker dan zonder, zal ik niet ontkennen dat is waar, maar hecht ik minder waarde aan!

2 fragmenten:

Een uur of 2 later fiets ik voldaan naar huis voor een kop koffie en een boterham, onderweg zie ik op verschillende stekken karper beginnen met azen aan het oppervlak, het wordt weer een warme lange dag!

Zoeken, fietsen, kijken en blijven zoeken naar die vis, ze moeten er zitten maar waar zijn ze vandaag? Dan toch zie ik plots vanuit mijn ooghoek beweging in het groene kroos, enkel en alleen komt er voor een klein moment een lip boven water, zoekend naar voedsel. Heel zachtjes wordt de fiets tegen een boom gezet en sluip ik naar de waterkant toe, daar zit onder het wier een oervis te azen, met ongetemde krachten, niet wetend van mijn plannen om deze vis even boven water te willen bewonderen. Voorzichtig wordt er een klein vlokje op het wier gedeponeerd, de vis merkt het gelijk op en begint wild te happen naar de vlok, helaas is het wier te dik en komt de vis niet door het wier heen met zijn bek. Mijn hart gaat te keer en de frustratie groeit, enkele momenten later geeft de vis het op en zwemt door om ergens anders te azen, waarom moeite doen voor een stukje brood terwijl ik ergens anders mijn buikje zonder moeite kan vullen, moet deze vis hebben gedacht! Verderop krijg ik een herkansing en deze vis beschikt over meer wilskracht om de vlok wel te krijgen, de vlok gaat traag naar binnen en de vis wordt gehaakt. Een zware dril verder schep ik de vis die ik niet eens zie door het wier, ontzettend zwaar gaat dit mijn mat op, toch zeker 10 kilo... wier heb ik gevangen en in het midden ligt een prachtige schub van rond de 5 kilo, wat een prachtig gevormde vis is dit, en weer weet ik waarom ik altijd zo geniet van het vissen.

Dat waren 2 stukjes waarin ik je meenam in mijn visserij, de manier waarop ik zoveel plezier beleef, namelijk de penvisserij en de vlokvisserij, vooral de laatste is een voor mij erg leuke maar bovenal een spannende aangelegenheid! Maar als ik hierover praat met kennissen krijg ik veelal te horen, jah maar met dat ge-pen en gevlok van je, vang je alleen maar kleine vis, daar is toch niets aan!?! Is dit zo? vang ik alleen maar kleine vis op deze manier? toch is het percentage aan kleine vis erg groot of moet ik zeggen het percentage aan grote vis erg klein? Die kleine vis is voor mij geen kleine vis, aangezien ik erg geniet van elke vangst die ik doe en alles wat met de karpervisserij te maken heeft.

Maar ik zal niet ontkennen, ook ik vang graag ''grote'' karper, maar wat is nu de definitie van grote karper? voor de één is een 30 ponder erg groot, voor de ander is een 30er een mooie vis en een vis richting of boven de 40 pond pas groot. Zelf behoor ik tot de 1e categorie, zoals ik vaker heb gezegd in discussies met kennissen van mij uit het zuiden, grote karper kun je pas vangen als ze er zwemmen, helaas gaan veel mensen daaraan voorbij. Hier in mijn omgeving is een vis van tussen de 25 en 30 pond een echte topper, het percentage aan deze vissen is ook een stuk kleiner, dan de groep vissen tussen de 8 en 15 pond.

Maar een feit blijft wel dat ik in de afgelopen jaren met mijn pen en vlok visserij veel meer kleine vis heb gevangen dan wanneer ik statisch vis. daarentegen benut je je tijd wel veel beter en vang je in een korte tijd veel meer.

Ja ook ik mag graag voor een wat langere tijd achter de ''afstand'' stokken gaan zitten en kom er langzaam achter dat dit ''uren maken'' voor het vangen van grotere vis toch echt loont!

Bij mijn statische visserij kan ik soms wel enigszins doorslaan, slapeloze nachten, denkend over de werking van een onderlijn, de draai eigenschappen, de haakeigenschappen etc. En dan een verspeelde vis, daar blijf ik helemaal over malen in mijn hoofd, want waarom? Een vis verspelen bij het vlokvissen gebeurt gewoon omdat de haak bijvoorbeeld een stukje ''verkeerd'' vlees heeft gepakt, bij statische visserij kun je hierop veel meer invloed uitoefenen. Bij mijn statische visserij kan ik misschien wel nog meer genieten van de natuur, de zonsopkomst en de zonsondergang, de fluitende vogels en de in alle rust verkerende natuur, gewoon van die geniet momenten welke je beleefd tijden het nuttigen van een warme kop koffie staand aan het water.

Mijn waardering voor de vis is groot en of de vis nou groot of klein is, dat maakt bij mij niet zo heel erg veel uit, elke vis wordt met liefde en zorg behandeld. Op bepaalde momenten weet je weer waar je het voor doet, je kan jezelf zijn, weg uit de sleur en het alles MOETEN om je heen, in de hedendaagse drukke maatschappij. Dit is het punt wat ik bij veel vissers toch zie komen, zij moeten ook tijdens hun vissen, ze MOETEN namenlijk een grote vis vangen en als ze niets vangen of blanken zoals dat populair heet, dan was hun hele sessie zwaar klote, genieten zij nog wel? Is karpervissen nog wel een hobby ? Een hobby bouw je om je gezin, je werk etc heen, maar... dat is bij mij andersom ? Ik bouw mijn leven om mijn karpervissen heen, wordt het dan geen obsessie? Het mooiste in je leven? Wat het ook bij mij is, ik geniet ervan en vindt het prachtig om te doen en niemand die het recht heeft om mij over te veroordelen.

Een tijd geleden vond ik het ontzettend belangrijk wat mensen van mij vonden en hoe zij naar mij keken, ik wilde mij steeds meten aan andere en net zo ‘’goed’’ worden als de grote namen uit de karpervisserij. Maar zonder grote vis hoor je er niet bij?! En plotseling wordt het duidelijk, dat gestress en commerciële gedoe waar iedereen blind achter elkaar aanloopt, daar pas ik niet in, daar hoor ik niet bij. Karpervissen leer je niet uit een boekje, je leert het door het te doen en niet domweg te gaan roepen of te gaan doen wat er in een boek staat. Een boek kan je absoluut wel een stuk op weg helpen, maar leren vissen doe je toch echt aan de waterkant en een ieder ontwikkeld zijn eigen manier en zijn eigen ding, helaas sommige niet, die lopen blind achter een ander aan, maar als zij daar gelukkig mee zijn, wie ben ik dan om daar over te oordelen?! Ik wil gewoon mijn eigen ding kunnen doen, dus ongedwongen en ontspannen kunnen vissen en kunnen maar vooral mogen genieten van de dingen waarvan ik wil genieten! En wil jij aan targetvissen, specimenhunting, to the bone carpfishing, biggrippa-boterzuurdip-pukkabait-fishing doen? Dan wens ik je alles succes van de wereld toe en hoop van harte dat je harde werk beloond zal worden en dat je je ‘’target’’ in je armen mag sluiten en hoop zelfs dat je het mij verteld als het je is gelukt, want dat is jouw visserij en jouw beleving. Dan blijf ik lekker mijn ding doen.

Tot een volgend artikel!

Bart-Jaap Koorn