|
Nu de nachten lengen en de dagen korter worden zit voor de meeste karpervissers het seizoen er alweer op. De Eén was er in augustus al klaar mee, terwijl andere vissers tot diep in november of zelfs de hele winter doorvissen. Zelf heb ik ook steeds doorgevist en ook deze winter ga ik weer proberen om een karpertje te verschalken. Vooral voor de mensen die rust aan de waterkant zoeken, gaat er weer een mooie tijd aanbreken! 
| Wintervissen doet een beroep op ons doorzettingsvermogen |
Wat is wintervissen Zodra de watertemperatuur onder de 10 graden zakt spreek ik over wintervissen. Bij deze temperatuur beperkt de voedselopname van de karper zeer sterk waardoor het vangen van onze vriend heel lastig gaat worden. Vooral in de voorgaande maanden zal de vis een flinke hoeveelheid vetreserves hebben opgebouwd waar ze, indien nodig, de hele winter op kan teren. Waarom we dan toch gaan vissen? Tja, wie wil er nu niet een karper vangen terwijl de sneeuwvlokken om je oren dwarrelen. Op wateren waar fabrieken of andere onnatuurlijke obstakels het water voorzien van warm water is naar mijn mening geen sprake van wintervissen. Het water is op die plaatsen vaak een stuk warmer waardoor de vis zich heel anders gedraagt. Vaak is er qua aasgedrag op die warmwaterplaatsen geen enkel verschil ten opzichte van de rest van het jaar. Ik zal ze in dit artikel dan ook niet behandelen. En toch, als je ze in de buurt hebt zou ik er absoluut gebruik van maken. Ook al blijven de barre omstandigheden voor ons hetzelfde, voor de vis is het een walhalla waar je absoluut je voordeel mee kan doen. Je zult er veel makkelijker een visje vangen waardoor ook het afzien in de kou, een stuk aangenamer wordt. Doorzetten Wintervissen doet vooral een beroep op het doorzettingsvermogen. Negen van de 10 keer zit je voor niets dus daarvoor is wel enige hardheid nodig. Om het verblijf enigszins te veraangenamen zullen we alles uit de kast moeten halen om onszelf warm te houden. Nee, niet letterlijk die kast leeghalen maar gewoon goed kleden. De tijd van Michelin is voorbij in de Formule 1 maar ook aan de waterkant. Met de technieken en materialen van tegenwoordig hoeven wij ons niet meer te hijsen in allerlei dikke kledingstukken die onze bewegingsruimte drastisch verminderen. Zelf heb ik sinds dit najaar een tweedelig warmtepak wat mij prima bevalt. Ik was al een tijdje op zoek en uiteindelijk heb ik een groen pak gevonden met een schappelijke prijs/kwaliteitsverhouding. Waarom die dingen allemaal grijs, blauw of zwart moeten zijn weet ik niet maar gelukkig hing er nog een oudje in het groen, toch een kleur waarin ik mij aan de waterkant prettig voel. Ook het schoeisel is van groot belang. Zelf heb ik enkele jaren termoschoenen van Han Wag gehad maar sinds dit najaar heb ik termolaarzen. Vooral het schoonmaken van schoenen is ene hels karwei. Het leer is zeer snel bedorven wat ik toch wel zonde vind als je E 200 voor die dingen neertelt. Mijn warmtelaarzen heb ik in de aanbieding gekocht voor E 25. Tot nu toe heb ik echt geen verschil gemerkt met zijn duurdere broertje. Het is maar dat je het weet!! Let bij de aanschaf van schoeisel vooral op de dikte van de zool. Hoe dikker hoe beter. Mocht je onverhoopt toch nog koude voeten krijgen dan kun je ook nog een extra zooltje kopen. Deze dingen kosten maar enkele euro, s maar zorgen voor veel plezier. Als laatste en misschien wel het belangrijkste heb je ook nog het hoofddeksel. Ik zou er niet meer zonder willen. Dat warmte via het hoofd je lichaam verlaat weet iedereen dus denk hier om. Een dikke muts van fleece of wol is meestal voldoende. Ik ga hier niet alle materialen en manieren voor een plezante wintersessie beschrijven maar de pot met koffie of soep wil ik jullie niet onthouden. Vooral als je uit de broek moet is het heerlijk om hier eerst je handen aan op te warmen. Om iedere keer je maat te vragen om die broekknoop los te maken is ook niet alles toch... 
| Gevangen toen alle andere vissers bij de kachel zaten |
Waar Laat de wateren met een dun bestand aan karper maar voor een volgend voorjaar maar kies voor een water waar een redelijke bezetting aan vis opzit. Dit zijn wateren waar je nog enigszins kans maakt op een visje. Vorig jaar viste ik op een put waar ongeveer 5 vissen per ha zwemmen. De hele winter blankte ik daar terwijl ik zelf dacht dat ik goed bezig was. Toen de winter bijna op haar einde liep bezocht ik mijn geluk nog twee nachten op een watertje van 2 ha. Om een lang verhaal kort te maken. Daar kreeg ik bij een watertemperatuur van 7 graden 11 runs, wat zowat het halve bestand is! Hieruit blijkt maar weer dat je op een klein water met redelijk wat vissen heel wat meer kans maakt als op de grote plassen. Simpelweg omdat je veel dichter in de buurt van de vissen zit. Weet je echter de overwinteringplaatsen op groot water dan moet je hier natuurlijk je kans grijpen. Voor mensen met jarenlange ervaring op grote wateren is dit een goudmijntje maar voor de visser die er in de winter voor het eerst aan de slag gaat is het ontzettend moeilijk en mijns inziens zonde van de tijd. Winterstekken die winters vaak karper aantrekken zijn; bruggen, brugpeilers, jachthavens, overhangende bomen en meer van die onderbrekingen. Op water met een gevarieerd bodemverloop zoek ik vaak plaatsen waar de vissen gemakkelijk van diep naar ondiep kunnen verplaatsen. Taluds en dat soort zaken zijn dan mijn favoriet. Een vis zal in de winter zo weinig mogelijk inspanning willen doen om van A naar B te komen. Juist daarom zal hij zich ophouden op plaatsen waar hij snel, en zonder al te veel energieverspilling, van diep naar ondiep of andersom kan zwemmen. Een ander voordeel van dit soort stekken is dat je ontzettend kunt variëren in visdieptes. Vang je twee uur niets, op bijvoorbeeld twee meter, dan hoef je niet met al je materiaal te verkassen naar een ander deel van het water, maar je kunt de hengel dan enkele meters naar rechts of links leggen zodat je al op zes of tien meter zit te vissen. Omdat we winters toch al snel geneigd zijn de ''gevaarlijke'' steken te bevissen wil ik iedereen vragen dit alleen te doen mits je voldoende ervaring hebt in het bevissen van deze stekken. Gelukkig is vis winters trager als in andere tijden van het jaar, waardoor je haar makkelijker uit de obstakels houdt maar pas alsjeblieft op voor het welzijn van de karper. Door strak achter de hengels te vissen, met een dichte slip en zonder alcohol voorkom je al een heel aantal problemen!!! Tactieken Iets wat ik zelf nooit doe ( ik vis hiervoor te weinig in de winter) is voeren vanaf het najaar en dit doortrekken naar de winter. Soms in zeer lage hoeveelheden maar op die manier is het mogelijk om het spijsverteringssysteem van de vis actief te houden doordat ze voedsel tot zich blijven nemen en energie verbranden. De vis weet dat er voedsel is te vinden en zal daardoor ook blijven azen. Ze blijven als het ware zoeken. Helaas werkt dit ook maar beperkt. Als het water en daarmee het lichaam echt heel koud wordt, dan zullen de enzymen in het darmstelsel stilvallen en geen werk meer doen om het voedsel te verteren. Zelf vis ik winters voornamelijk instant. Door op verschillende tijdstippen en verschillende plaatsen te vissen probeer ik de karpers en de aastijden te vinden. Ieder water is anders dus ook dit zal op ieder water verschillen. De enige manier om hier achter te komen is door uren te draaien of door informatie te delen met andere vissers. Let wel op dat het vissers van hetzelfde water zijn. Op een ander water gelden vaak heel andere richtlijnen. Omdat ik winters praktisch niet voorvoer probeer ik mijn aas altijd extra attractie mee te geven. Deze attractie moet er dan voor zorgen dat de karper geprikkeld wordt om mijn aas op te nemen. De ene keer in de vorm van een poederdip en de andere keer in de vorm van een vloeibare dip. Om jullie een voorbeeld te geven van mijn aaskast de volgende dips; Zalminol, Betaine, boterzuur, Melasse, en chemische dips van verschillende aasfirma, s. Ook deeg of maden willen winters nog wel eens voor verrassingen zorgen. Zelf heb ik het idee dat die zachtere aassoorten dan sneller genomen worden als hun hardere broertjes. Dit lijkt trouwens ook in andere tijden van het jaar goed te werken, mist je geen last hebt van vervelende brasems. Ook het aasformaat pas ik tijdens de wintervisserij aan. Vis ik normaal met 20 of 25 mm, winters pak ik een 15 mm bol of een gebroken stukje boilie. De laatste meter Iets wat s, winters nog belangrijker is als in andere jaargetijden is de onderlijn of liever gezegd de laatste meter. Door de lage watertemperatuur is de vis heel traag waardoor er niet heftig geaasd wordt op de stek, maar ieder aasje zeer voorzichtig wordt benaderd door de karper. Hierdoor ontstaat heel veel tijd tussen de opname van het voedsel en de daadwerkelijke prik van het lood. Juist doordat dit zolang duurt, heeft de karper zeer veel tijd om onraad te bespeuren en het aas weer uit te spugen. Er zal dus zeer scherp gevist moeten worden. Zelf kies ik meestal voor een soepele onderlijn van maximaal 10 centimeter. Ook mijn haakkeuze veranderd met de watertemperatuur. Vis ik normale situaties met een (semi) klauwhaak of een (naamloze) Proline concept 5. In de winter stap ik over naar een Korda longshank X maat 10 omdat deze haken een stuk sneller draaien. En dat snelle draaien is juist belangrijk in de winter. En longshank, samen met een korte onderlijn van maximaal tien centimeter zorgt voor een draaiing die op geen andere manier mogelijk is. Dat dit beslist noodzakelijk is omdat de vis extreem traag aast moge duidelijk zijn. Wel zorg ik ervoor dat ik de haakpunt goed afscherm zodat de haak in het harde gedeelte haakt. Eigenlijk een overbodige maatregel omdat de haak niet achter in de bek kan komen maar liever een maatregel teveel dan een beschadigde karperbek. De laatste meter wordt in de winter standaard naar de hengel getransporteerd met een dynema hoofdlijn. In andere tijden van het jaar vis ik ook veel met nylon hoofdlijnen maar op het moment dat de registratie extreem belangrijk wordt grijp ik terug naar een rekloze dynema hoofdlijn. Een lichte hanger zal dan de rest moeten doen... 
| De omschakeling van semi-klauwhaak naar lonshank. Een detail wat in mijn ogen een groot verschil maakt |
Een andere invulling De winter is tevens een goede tijd om terug te kijken op het afgelopen seizoen maar ook om alvast vooruit te kijken naar het seizoen wat gaat komen. Iets wat ik zelf sinds enige jaren probeer bij te houden is een logboek. In dit boek vermeld ik allerlei gegevens zoals; vangstplaats, luchtdruk datum, aas, rig, voermethode, stek enz enz. Maar ook vangsten van andere vissers of belangrijke weersveranderingen als ik niet aan de waterkant zit. Nu ik in de winter meer tijd heb om deze gegevens te bestuderen ga ik kijken of er verbanden zijn te leggen in de vangsten. Soms vang je met regenachtig weer bijvoorbeeld goed op die ene stek, of die ene vis komt er altijd op die datum uit. Op die stek wil het met ZW wind wel en op die stek niet. Allemaal gegevens die zeer waardevol kunnen zijn voor een volgend seizoen. Door te weten wat wanneer gebeurt of door te weten wat wel of niet goed werkt kun je immers veel productiever vissen. De fouten die je vorige keren hebt gemaakt zul je niet weer maken waardoor je waarschijnlijk meer gaat vangen, en dat is toch eigenlijk waar het om draait! 
| De winter is mooi, maar doe mij toch maar het najaar |
Vooruit kijken De winter is ook een tijd om alvast naar het nieuwe seizoen te gaan kijken. De een gaat op zoek naar een nieuw water, terwijl de ander zich gaat verdiepen in nieuwe tactieken om zijn visserij succesvoller te maken. Iets wat ik zelf leuk vind is het prutsen met materialen en rigs. Lekker bij de kachel de hele dag wat knutselen, opzoek naar de ideale rig of inhaking . Tevens discussiëren mijn vrienden en ik heel wat winteravonden, om de visserij voor volgend jaar weer productiever te maken. Soms met stevige woorden maar juist daardoor ga je nadenken over je visserij. Neem daarbij het Internet, de bladen en alle informatie die je tot je kunt nemen en je zult begrijpen dat de winter voor mij iedere keer heel snel voorbij vliegt. Martin Post |
