Heeft voeren nog zin op wateren waar sowieso vaak gevoerd wordt?
De winter kruipt eindelijk langzaam zijn koude en kille hol in, en de karpervissers trekken weer langzaamaan hun gordijnen open. De winter heeft dit jaar lang geduurd, en dat wil zeggen dat nog meer mensen op springen staan om hun geplande wateren te gaan aanpakken. De vriezers zijn bijgevuld, klaar om de vissen op hun aas te zetten. Zoals elk jaar zullen er weer enkele onbenullen zijn die met de eerste zonnestralen veel te veel boilies op hun uitgekozen water gaan keilen, en dat terwijl de watertemperatuur nog enkele cijfers verwijderd is van het tweecijferig getal 10. Als er zo meerdere personen zijn met dezelfde gedachtegang op je plas waar je aan de slag wil, kan je voorjaar ondanks je goede bedoelingen al meteen tot een berg blanks gereduceerd worden.  Nu, de vraag die op komt doemen, is het verstandig om dan nog deel te nemen aan de clichévisserij (voeren-vissen-vangen)? In eerste instantie zou je denken van niet. Het is verstandig om eerst een deel belangrijke aspecten te bekijken. Hoe groot is het water, hoe groot zijn de vissen die er zwemmen, hoeveel graden is het water? Zit je nog met een watertemperatuur onder de 12 graden te sukkelen, is het best om de kat uit de boom te kijken. De mensen die veel voeren, vangen die ook daadwerkelijk vis? Zo ja, dan kan het water en de vissen blijkbaar wel wat aas verdragen en kan het lonen om een voerstekje aan te leggen. Maar dit voeren moet weer in zijn perspectief gezien worden. Kant en klare richtlijnen bestaan er niet voor zoiets dergelijks. De voerhoeveelheid, het gebruikte aas, stekkeuze, hengeldruk, het weer... Al deze factoren spelen mee om je voerstek op te bouwen... en telkens moet je proberen aan te voelen hoe en waar je voert. Niet altijd even simpel! Als de voerders op je water ook maar steeds op hun kin kloppen, lijkt het me beter je kaarten anders te leggen... Even een korte gedachtegang... Vissen die met argwaan azen, zijn moeilijk te vangen, dat is logisch, niet? Dikwijls gaan de ervaren vissen (vaak de grootste) een dagelijks bevoerde stek mijden, althans, dat wordt verondersteld. Eerlijk gezegd denk ik dat veel vissen simpelweg leep genoeg zijn om al het gevoerde aas weg te eten en de visser als piet snot achter te laten. Er blijft dan een single haakboilie over, en met wat geluk kan je zo een andere passant op een later tijdstip verrassen en de vis zich achteloos laten prikken. Dit brengt me naadloos naar mijn volgend idee. Wat me bij onderwaterbeelden opvalt, is dat effectief gehaakte vissen vaak uit het niets opdoemen en in de vlucht het haakaas opnemen, en zichzelf zo prikken. De vissen die op het aas “liggen” azen vlot door maar het lijkt of ze bewust geen paniekreactie veroorzaken en telkens feilloos de rig uitgespoeld krijgt. Ik noem het spoelen, want naar mijn mening wordt ons haakaas met een hele slok water mee terug uitgespuwd, zodat de haak nog moeilijker kan prikken, maar dat is weer een andere discussie.  Dus, in veel gevallen zijn vissen die onder druk staan, (zwaarbevoerde plassen dus), geneigd om hun hap met sinecure te eten. Voerstekken gaan ze daarom niet mijden volgens mij. Het blijft een gemakkelijke en lekkere hap. Wil je voorzichtige vissen strikken, ben je beter af met een goed geplaatste single hookbait, pop-up of snowman. Wil je toch voor je gevoel een voerstekje aanleggen, voer dan verspreid, en vis met 1 hengel een stukje buiten de voerstek. Iedereen vist met meerdere hengels dus ik zou niet op één paard wedden en in eerste instantie je hengels op afwijkende manieren bevissen. Voeren op plassen waar sowieso veel gevoerd wordt kan ook lonend zijn, mits een doordachte aanpak. Als eerste denk ik dan al aan heel afwijkend aas zoals tijgernoten of andere partikles. Of boilies voeren met veel verschillende soorten, afmetingen en vormen kan de vissen op een dwaalspoor brengen. Nog een tip: een water waar vaak gebruikt wordt gemaakt van voerbootjes betekent dus dat veel voer relatief compact ligt. Indien het mogelijk is, zal ik dan toch verspreid proberen te voeren... vaak is dit doorslaggevend! Het blijft telkens wikken en wegen, inspelen op de situatie, en een soort band, een voeling proberen te krijgen met het water. Dit stuk handelt dan ook enkel naar mijn eigen ideeën en opvattingen, het lijkt me leuk en leerrijk om ook anderen hun mening te horen, wie weet komen we zo tot een boeiende discussie waarvan iedereen een tikje profijt uit haalt. Een tikje bijleren is een tikje dichter bij succes! Gunther Poelmans
Hier is plaats voor reacties om een interactieve discussie tot gang te brengen! |