Kun je iets vertellen over hoe en wanneer je met het karpervissen in aanraking bent gekomen. En kun je iets vertellen over die beginperiode?

Ik ben zoals zo velen als klein manneke van een jaar of 7 a 8 begonnen met het vissen met de vaste stok. Vele voorntjes, windes, baarsjes en af en toe eens een brasem, later kreeg ik eindelijk die felbegeerde werphengel. Ik viste toen vooral met een korfje op brasem en soms eens stiekem op snoek. Maar telkens als ik bij de plaatselijke watermolen aan ’t vissen was werd ik afgeleidt door van die grote grijze en soms wat kleinere oranje/gouden schimmen die onder de brug heen en weer zwommen, het karpervissertje in mij was dan ook geboren. Uren heb ik liggend op mijn buik en hangend over de rand van de brug dit schouwspel mogen aanschouwen. Prachtig vond ik die logge op en neerzwemmende zoetwatermonsters. Ik was logischerwijs dan ook niet weg te slaan bij twee plaatselijke jongens die hier toen op karper viste.

Het was Ward die me na veel zeuren regelmatig mee nam, om liggend vanaf de brug te gaan vissen. Hij viste er enkel met een haak met daarop 4 korreltjes zoete maïs. Het was werkelijk waar een adembenemend schouwspel hoe een groepje karpers alle maïskorreltjes feilloos wisten te vinden, en als dan eindelijk “onze” maïs aan de beurt was zette Ward met een ferme zwiep de haak, het water leek dan wel te ontploffen. Na lang zeuren bij mijn ouders kreeg ik dan uiteindelijk ook mijn eerste karperhengel met bijbehorende molen. Ik had het trucje weliswaar erg vaak afgekeken, maar het in realiteit brengen was toch een heel ander verhaal. Keer op keer was ik veel te gretig en sloeg ik te snel aan. Ik was dan ook dolblij toen ik op deze manier mijn eerste karper wist te vangen. De vissen die ik er ving waren niet van een al te groot formaat maar gaven een geweldige sport. Soms ga ik er nog wel eens vissen. Niet meer vanaf de brug, het water is er immers een stuk troebeler geworden, maar ook laten de vissen zich niet meer zo opzichtig onder de brug zien als vroeger. Ik heb het de afgelopen jaren nog wel eens geprobeerd maar het was zonder succes.

In deze periode viste ik vooral met maïs, maar toen ik op de plaatselijke visvijvers aan de slag ging stapte ik al snel over op boillie’s. Ik weet nog goed dat ik als onervaren manneke een zakje geconserveerde meuk ging halen bij de plaatselijke viswinkel. Onervaren als ik was werd de boillie dan ook net als ik met maïs altijd deed gewoon op de haak gevist. Ook hier kreeg ik al snel mijn eerste beet, een staafwaker die als een raket tegen de hengel omhoog schoot en een fel tikkende slip. Ik was dan ook vol ongeloof toen ik een gat in de lucht sloeg. Gelukkig werd ik door andere, meer ervaren karpervissers er op gewezen dat ik de boillie aan een hair moest bevestigen. Vanaf toen ving ik met mijn felgekleurde ready’s en gekochte onderlijntjes af en toe mijn karpers. Wederom was het Ward die me verder hielp, door me zelf mijn rigs te leren knopen.

Het vissen ging me steeds beter af en toen ik een jaar of 13 was had ik dan ook mijn felbegeerde set bij elkaar. Ik liet de plaatselijke visvijver voor wat het was en ging naar een wat moeilijker water in de buurt. Hier ving ik samen met enkele vismaten mijn visjes wel, maar de echt grote vissen bleven buiten schot. Tot het jaar waarin ik mocht gaan nachtvissen, ik ving dat jaar direct twee van de moeilijkste vissen van het water en ik maakte ook mijn eerste Frankrijktrip. Vanaf toen is het karpervissen bij mij in een stroomversnelling geraakt en steek ik bijna al mijn vrije tijd in deze mooie sport. Moet er wel bij vermelden dat ik veel aan mijn ouders te danken heb... Zo hebben ze me een aantal keer naar Frankrijk gebracht en hun eigen vakantie aan mij en mijn vismaat aangepast. Sta je dan als redelijk onervaren visser aan een groot etang van 200 ha in Zuid-Frankrijk. Heb er dan ook veel respect voor hoe ze mij altijd steunen.

Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systeems je zowel vist?

Ik ben niet iemand die doorgaans met een moeilijke rig aan de slag gaat. Ik mijd sowieso rigs met daarin al te veel knopen/ringetjes verwerkt omdat dit onnodige extra zwakke punten zijn. Ik vind het vele malen belangrijker dat de haak goed indraait en vlijmscherp is. Dit in combinatie met een vrij zwaar lood. Meestal vis ik met wartellood bevestigd aan een loodclip. Soms wil ik nog wel eens de wartel van het lood af knippen om zo de speling nog wat te verkleinen en zo net iets scherper te vissen.

Mijn basisrig is een green hornet rig van ongeveer 12 tot 15 cm met daarvan de laatste 1,5 cm gestript. Als haak gebruikt ik de Pro Line concept 5, size 8. De haaksteel verleng ik met een stukje krimpkous waarmee ik de haakpunt afscherm. Halverwege de rig kneed ik wat kneedlood zodat hij mooi tegen de bodem aan blijft liggen en niet kan gaan zweven. Om het geheel te completeren schuif ik over het lusje van de onderlijn een anti tangle sleeve van fox. Het voordeel van deze rig is dat hij bijna niet in de war te gooien. Iets wat met een gewone soepele onderlijn regelmatig het geval is. Ook valt hij door de anti tangle sleeve mooi van het lood af. In Nederland viste ik deze rig gewoon met een zinkende bol, maar in Frankrijk heb hem voornamelijk met een popup aangeboden omdat de bodem daar bezaaid was met algen, wier en bladeren. Wanneer ik op een modderige bodem lig te vissen gebruik ik een niet al te zwaar lood en trek ik na het neerkomen het lood even los uit de blubber. Je moet dan wel niet vergeten je haak even in te tapen met p.v.a. tape zodat hij bij het lostrekken geen vuil pakt.

Ook heb ik afgelopen jaar in Frankrijk de bananenrig eens als extra troef ingezet, dit omdat ik links en rechts van mij werd ingesloten. Ik viste hem overgelood in combinatie met een flinke pop up.Of het nu aan de rig lag of dat het puur geluk was durf ik niet te zeggen, maar ik ving er wel een 21,5 kg spiegel op terwijl de anderen zaten te “blanken om van te janken”. Deze vis was perfect gehaakt en ik zal deze rig in de toekomst dan ook zeker nog eens vaker als extra troef in moeilijke situatie’s gaan gebruiken.

Boven mijn tube of leadcore gebruik ik altijd een slider of ollivetti loodje zodat de laatste meter(s) mooi strak over de bodem lopen. Ook maak ik regelmatig gebruik van toplood om zo mijn lijn zo veel mogelijk te camoufleren. Ik heb de afgelopen 2 jaar op een dressuurwater gevist waar het leek of de vissen lijnen gingen zoeken, een paar losse piepen waren vaak al genoeg om geen beet meer te krijgen. Hier was het dan ook van cruciaal belang dat alles mooi over de bodem liep.

Gebruik je vooral boilies of heb je meer vertrouwen in partikels, of beide? En waar let je op wat betreft aas, zoals bijvoorbeeld de onderscheiding homemade/readymades, vismeel/zoet en de verschillende grootte etc.?

In mijn beginjaren viste ik bijna altijd één hengel met particles en één hengel met bollen uit de plaatselijke viswinkel. Hier ben ik een aantal jaar geleden volledig van afgestapt en sindsdien vis ik bijna alleen nog maar met boillie’s. Soms maak ik nog een uitstapje naar de particle visserij als er op boillie’s niets meer te vangen lijkt. Dan wil ik nog wel eens met tijgernoten aan de slag gaan. Meestal is dit rond de paaitijd. Deze omschakeling heeft me de afgelopen jaren toch een leuk aantal vissen opgeleverd... Nachten met meerdere runs zijn dan niet ongewoon, terwijl de volharde boillievissers keihard zitten te blanken.

Een viertal jaar geleden ben ik met een vismaat begonnen met het zelf draaien van boillie’s. Zelf hadden we hier toen helemaal geen ervaring in, maar met wat hulp van een meer ervaren zelfdraaier knutselde we een mix in elkaar met een vrij hoog vismeel gehalte. Deze mix draaide voor geen meter en bleef na het koken nog vrij zacht. Hier lang om treuren deden we echter niet. We voerden om de dag een volle emmer boillie’s en gingen heel de put rond. Het aas liep zo goed dat ik na een maand vissen al verschillende vissen gedubbeld had en één vis zelfs drie x ving. Niet onbelangrijk voor dit succes was dat we de enige waren die heel de put rond voerde. Andere vissers keken ons argwanend aan toen we hier mee begonnen, nu weten ze wel beter. Met deze bol heb ik 1,5 jaar gevist en heb samen met m’n vismaat het gehele bestand weten te vangen in die periode.

Waarschijnlijk had ik nog veel langer met deze mix (al dan niet verbeterd) doorgevist als ik in 2004 niet was opgenomen in het Pro Line team. In de beginperiode heb ik verschillende boillie’s uitgeprobeerd, maar ik viel al snel terug op de vertrouwde Fish Garlic rr. Een boillie waar ik in het verleden al eens mee gevist had. Met deze boillie heb ik het afgelopen jaar vooral in Frankrijk gevist, in Nederland gebruikte ik de Big Activator’s. Mede dankzij deze twee boillie’s heb ik afgelopen jaar een topjaar gehad! In Nederland voerde we meestal 3 a 4 keer per week. In Frankrijk probeer ik mijn stekken op te bouwen door één of twee dagen te voeren en veel te verkassen. Vooral het opbouwen van stekken levert extra vis op. Voeren doe ik het liefst met allerlei verschillende diameters door elkaar en het liefst vrij verspreidt. Als ik kort onder het kantje vis wil ik ook nog wel eens een kg gebroken/fijngemaakte boillie’s voeren. Als haakboillie gebruik ik meestal een 25 mm of een 20 mm met daar omheen een mantel van deeg. Je vraagt je nu wellicht af waarom ik van deze grote knikkers gebruik? Dit heeft er enkel mee te maken dat op de wateren die ik bevis ook een redelijk grote brasempopulatie aanwezig is en die ben ik liever kwijt dan rijk. Moet zeggen dat ik het afgelopen jaar dan ook maar weinig van deze slijmjurken gevangen heb.

Wanneer ik instant ga vissen (vaak in de wat koudere maanden) maak ik graag gebruik van een zoete boillie, in de winter heeft de Peach wintermix mijn voorkeur. Net als vele andere vissers maak ik in de winter juist wel gebruik van een kleine (15mm) of gebroken boillie. Dit omdat deze in de meeste gevallen net even iets sneller geaccepteerd wordt.

Hoe pak je een (nieuw) water aan (technische aanpak zoals observeren, bodemstructuur etc.) en welke voermethode volg je?

Dit kan ik binnen mijn visserij opdelen in twee verschillende soorten visserijen.

• Visserij op een totaal nieuw water waar ik het bestand niet van ken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan wateren in Frankrijk... Op dit soort wateren loop ik om te beginnen in mijn waadpak, gewapend met een hengel met daaraan een zwaar stuk lood de kanten af. Zo probeer ik in de kant liggende harde platen en/of grindbanken te vinden. Dit soort hotspots hebben mij het afgelopen jaar al verschillende keren de eerste nacht succes opgeleverd. Als dit is gebeurd breng ik mits toegestaan het water in kaart met de boot met dieptemeter. Ik zoek dan vooral naar plateaus en taluudjes die vooral in het (vroege) voorjaar wanneer de zon er op staat voor succes garant staan. Nog beter is het om gewapend met duikbril en flippers het water te verkennen. Heb het afgelopen jaar in Frankrijk op deze manier verschillende schone/harde plekken in het wier gevonden, soms niet groter dan één vierkante meter. Hierbij vonden we dan regelmatig gangen in het wier die schone plekken met elkaar verbinden. Ook konden we met de duikbril de volgende morgen mooi kijken of het voer al dan niet weg was.

• De tweede visserij op een voor mij totaal nieuw water is de zogehete targetvisserij. Hierbij probeer ik zoveel mogelijk van de voor mij interessante vissen (vaak de toplaag van een bestand) te weten te komen. Op welke plaats worden ze het meest gevangen? Hebben deze vissen een aasvoorkeur? En niet onbelangrijk hoe en waarmee vissen de andere vissers. Vaak is het gewoon een kwestie van de puzzelstukjes bij elkaar zien te zoeken en ze dan ook nog eens in een passende vorm proberen te leggen. Zo wist op mijn oude thuiswater de topvis ruim drie jaar de dans te ontspringen. Dit in tegenstelling tot andere grote en veel moeilijkere vissen van het betreffende water, sommige van deze “moeilijkere jongens” dubbelde ik zelfs. Langzaamaan begon bij mij de puzzel steeds duidelijker te worden. Deze ene vis liet zich in die tijd 7 van de 10 keer op dezelfde stek vangen en hij was niet vies van een grote voerplek. Ik voerde dan ook een paar dagen op deze stek en had er drie nachten voor uitgetrokken. Toch was ik niet geheel verrast dat ik de eerste morgen, na al een andere topper verspeeld en een 14,4 kg schub gevangen te hebben ook mijn target mocht begroeten. De puzzel bleek achteraf helemaal niet moeilijk te zijn, maar gaf wel veel voldoening. Het afgelopen jaar heb ik deze vis nog een tweetal keer mogen vangen en telkens voerde ik naar begrippen van het water erg veel bij.

Het is gewoon erg belangrijk het water en haar bewoners door en door te leren kennen en er een “feeling” mee te krijgen. Ga lekker observeren en kijk dan ook eens onder overhangende takken en bomen. Zo kruip ik zelf regelmatig als een bosjesman door het struikgewas om vissen te kunnen bespieden. En keer op keer slaat mijn hart over als ik dan een van die giganten de boillie’s een voor een naar binnen zie werken. Zonder enige schroom en enige angst worden ze vaak gulzig naar binnen gewerkt. Voer je die boillie’s een half metertje van de overhangende boom af is het vaak afgelopen met de pret en zijn ze een stuk voorzichtiger.

Hoe ziet je huidige visserij uit en wat voor wateren bevis je?

In mijn huidige visserij bevis ik in Nederland enkel nog de wateren waar het bestand bekend is, het targetvissen dus. Toch is de drang om op een amper bevist water, met onbekend bestand te gaan vissen wel erg groot. Probleem is dat hier een visverbod geld en de controles vrij heftig zijn, de volgende keer zou het dan ook niet bij een waarschuwing blijven.

In de meeste gevallen vis ik alleen, om zo een zo hoog mogelijk rendement uit mijn visserij te kunnen halen. Dit is normaal gezien aardig goed vol te houden als je ook regelmatig gezelschapssessie’s vist. Daar ik afgelopen seizoen ook in Frankrijk meestal alleen viste begon me dit op den duur aardig op te breken. Ik heb vanaf juli dan ook nog maar amper alleen gevist..

In Frankrijk heb ik inmiddels al verschillende soorten wateren bevist, van watertjes van <1 ha tot 200ha. Ook heb ik mijn geluk mogen beproeven op de rivier, helaas zonder al te veel succes. In mijn toekomstige Frankrijktrips wil ik dan ook zeker nog een aantal keer naar de rivier gaan want de drang om hier wel te slagen is dan ook erg groot.

Wat heb je nog voor plannen in de toekomst?

Aan wie zou jij de pen willen doorgeven en waarom?

Ik geef de pen graag door aan Mark Pansar, een bloedfanatieke maar immer bescheiden Zuiderbuur. Mark heeft een bult aan ervaring op de meest uiteenlopende watertypen en ik denk dan ook dat hij zeer geschikt persoon is voor deze rubriek.

Arjan van der Palen