| »Naam: | Koen De Ruysscher | | »Woonplaats: | Kallo (Beveren-waas) | | »Leeftijd: | 31 jaar | | »Opleiding/beroep: | Graduaat in de Chemie optie Laboratoriumtechnologie / bediende bij Exxonmobil Chemical |
Kun je iets vertellen over hoe en wanneer je met het karpervissen in aanraking bent gekomen. En kun je iets vertellen over die beginperiode? Ik denk dat het stilaan een cliché is, maar evenals 80% van de karpervissers die ik ken, heb ook ik de vissersmicrobe meegekregen van men vader. Als jong manneke van een jaar of zes kon ik niet in slaap geraken omdat ik wist dat de papa me kwam wakker maken rond vijf uur om zeker op tijd aan het water te zijn. Als dan de" bokes" gesmeerd waren kon het visfestijn beginnen. Het was wel op de paling en op alles wat beet maar de spanning en de sensatie was toch zo groot. Later ben ik dan met de fiets zelf men visjes gaan vangen en de vriezer voorzien van paling. Men eerste karpertjes ving ik, wel is waar per (on)geluk, met de mestpieren van men grootvader. Ik was toen 14 jaar en ongelooflijk fier natuurlijk. De rest is een logisch gevolg. Laat me dus stellen dat ik me van mijn 15 jaar stilaan ben gaan richten op het karpervissen..
Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systemen je zowel vist? De mensen die me kennen weten dat ik niet echt veel tijd en aandacht besteed aan, laat me het de ‘speciallekes’ noemen. Ik hou me aan de meest gekende en gebruikte rigs. Ze lijken me nog steeds zeer doeltreffend en hoeven in de meeste gevallen niet vervangen te worden om toch succesvol te zijn. Wel is de afwerking steeds van groot belang. Ik flans ze zeker niet in elkaar en zorg ervoor dat alles piekfijn in orde is. Ik vis sinds eind 2003 voor Ashima en collega vissers weten dat ik mijn rigjes meestal voorzie van een Ashima C-887 maatje 8 met soms een uitzondering naar 10 of naar 6 afhankelijk van de situatie. De haak wordt gezet met een fijn maar stevig krimpkousje. De montage is ook simpel gehouden, ik vis voor 90% van men vistijd met het vast inline loodsysteem, dat geeft me tot vandaag nog altijd het meeste vertrouwen aan het water, toch neem ik in verschillende situaties toch naar wartelmontages met als hoofdreden met verloren lood te vissen.
Gebruik je vooral boilies of heb je meer vertrouwen in partikels, of beide? En waar let je op wat betreft aas, zoals bijvoorbeeld de onderscheiding homemade/readymades, vismeel/zoet en de verschillende grootte etc.? Ik ben een echte boilie-visser. Dat wil zeggen dat ik meer dan 95% van de vistijd gebruik maak van boilies. Ook ik heb jaren in de keuken aan het worstelen geweest met ingrediënten afwegen en mix maken om hopelijk een superaas te maken. Ik moet zeggen dat ik dat altijd met plezier gedaan heb. Zeker de voldoening nadien aan de waterkant, als je dan die verhoopte vis mocht vangen, was telkens heel groot. Zo ben ik na veel prutsen terecht gekomen op een heel goedkope maar zeer doeltreffende mix. Het was niet echt een instant aasje maar mijn visserij vroeg dat niet omdat ik veel tijd stak in zorgvuldig voeren. Die kleine 5% ander aas zal vooral bestaan uit tijgernoten die dan meestal enkel in Frankrijk nat zullen worden. Zulk een aas mag je nooit vergeten, het kan altijd zorgen voor dat ietsje meer. Uiteraard zal de boilie die ik zelf heb samengesteld en die ik meer dan 6 jaar massaal gebruikt heb, en die voor verschillende successen gezorgd heeft, altijd behoren tot een van men favorieten omdat de bol me vol vertrouwen deed vissen. Sinds dit jaar vis ik niet langer meer voor Sterly Baits maar voor het Britse merk CCMoore, veel kan ik er nog niet over vertellen omdat dit nog het prille begin is maar het vertrouwen is er wel al want zo ik verneem van verschillende collega vissers staat CCMoore voor kwaliteit en versheid.   Hoe pak je een (nieuw) water aan (technische aanpak zoals observeren, bodemstructuur etc.) en welke voermethode volg je?
Elk water dat ik ga bevissen krijgt, voor de hengel ingeworpen of uitgevaren wordt, voldoende aandacht om niet als een kip zonder kop te beginnen aan het onbekende. Het instinct komt boven evenals de gewone observatie met ogen en oren. Maar vooral de eerste sessies maken meestal het verschil, door te vissen leer je nog altijd het beste het water kennen en weet je ook hoe je moet anticiperen. De voermethode kan samen genomen worden met nog een stukje technische aanpak. Ik maak heel veel gebruik van een telegeleide voerboot met dieptemeter. Die dieptemeters plaats ik trouwens zelf in (www.sonarcom.be). Het is door gebruik te maken van zulke middelen dat het verschil gemaakt kan worden. Die voorboot is dus eveneens de voermethode. Hoe ziet je huidige visserij uit en wat voor wateren bevis je? Ik heb jaren gevist op Fort Zwijndrecht. Hier in Antwerpen hebben we de fortgordel rond de stad en dat is niet alleen een rijkdom aan mooie vissen maar ook een zeer mooie obstakelvisserij. Vroeger viste ik veel op Hofstade wat voor mij een van de mooiste zandafgravingen is die ik ken. Ik heb een pak minder ervaring op de kanalen en dat ligt zuiver aan het gebrek van interesse. In Frankrijk zoek ik de rivieren op maar meestal het afgelegen en niet gekende lac. Nachtvisserij is geen absolute must, ik merk trouwens dat me dat altijd lastiger gaat worden. Wat heb je nog voor plannen in de toekomst?
Wel ik weet het nog niet zo concreet maar dat is meestal zo bij mij, ik maak geen planningen een jaar op voorhand. Ik heb afgelopen jaren minder gevist door het bouwen van een huis, dit heeft een hele hoop tijd weggenomen. In de toekomst zal ik steeds minder vissen op Belgisch grondgebied, om verschillende redenen, maar als ik meerdere keren per jaar naar het buitenland kan gaan vissen doet me dat steeds meer deugd dan binnenlandse wateren te bevissen. Aan wie zou jij de pen willen doorgeven en waarom?
Zoals ik kan zien op Karperworld is het lastig aan het worden om iemand te vragen die nog niet in het lijstje staat maar toch lijkt het me interessant om eens wat vragen te stellen aan een goeie vriend van me en dat is Kristof Eyckens, maar ik mag Stoffel zeggen. |