Kun je iets vertellen over hoe en wanneer je met het karpervissen in aanraking bent gekomen. En kun je iets vertellen over die beginperiode?

Ik vis eigenlijk al vanaf mijn zesde/zevende jaar. Vaak op stap met mijn vader en vissen in de polder op baars, snoek, witvis en nog veel meer. Ik was altijd buiten en gek van de natuur. Mijn eerste karpers heb ik gevangen met wormen tijdens het vissen op baars. De kracht van de echte boeren karpers betoverde mij direct en vanaf mijn twaalfde jaar begon ik te struinen met de pen en vooral de korst. Ik fietste jarenlang door heel Amsterdam heen in mijn jacht naar ‘ontmoetingen aan het oppervlak’. Pas toen ik Piet Vogel goed leerde kennen, ben ik echt begonnen met het vissen op afstand. Ik was toen een jaar of zeventien en viste in die tijd vrijwel elke dag een paar uur. Tijdens mijn studententijd was dat niet anders. Altijd zoveel mogelijk vissen.

Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systeems je zowel vist?

Ik hecht veel waarde aan rigsystemen. Het verbaast mij altijd dat zoveel karpervissers (en ook zeer veel bekende namen) zo onverschillig kunnen doen over hun onderlijnen. “Een standaard rig vangt toch ook”. Standaard bestaat niet en bovendien doen die zogenaamde standaard rigs zeer vaak hun werk niet naar behoren. Op verschillende wateren heb ik letterlijk kunnen zien wat karpers allemaal met je onderlijn (kunnen)doen en dat heeft mij veel geleerd. Een daadwerkelijk effectieve rig brengt zeker meer vis op de kant, ook in situaties waar er geen sprake is van dressuur of waarin er langdurig wordt voorgevoerd. Karpers verschillen onderling in hun gewoontes en manieren van azen. Je kunt met een bepaalde rig dus zeker niet elke karper verrassen. Je moet blijven experimenteren en zoeken naar de meest effectieve oplossingen en dat houdt zeker niet in dat je een ingewikkelde rig moet maken. De effectiviteit zit voor mij namelijk meestal in de eenvoud van een onderlijn. Niet te veel toeters en bellen.
Zelf gebruik ik het liefst korte combi- rigs (als de omstandigheden dat toelaten) in combinatie met een longshank (meestal de extra sterke van Korda) en een stukje krimpkous dat is voorzien van een line aligner. Pas als ik zwaar moet drillen, de watertemperatuur te hoog is en als de vissen zachte bekken hebben/krijgen, grijp ik naar een kortstelige klauwhaak. Ik kies dan voor de JRC connect 4, een haak die ik zelf heb mogen ontwikkelen, en die door zijn typische vorm (licht naar achteren gebogen steel) stukken beter prikt dan de doorsnee klauwhaak. Als het klauwtje uit de koffer komt wordt de haaksteel middels een stukje krimpkous enigszins verlengd en de onderlijn iets langer aangezien een klauwhaak nu eenmaal meer tijd en ruimte nodig heeft dan een longshank om vlees te vinden. Als onderlijnmateriaal gebruik ik meestal gecoate braids aangezien deze niet snel in de war raken en een goede aasopname en inhaking niet in de weg staan.
Verder gebruik ik nooit volledige stiff rigs (die zijn in mijn ogen vrijwel in elke situatie waardeloos) en mijn rigs worden aangepast als de omstandigheden daar om vragen, standaard bestaat immers niet!

Gebruik je vooral boilies of heb je meer vertrouwen in partikels, of beide? En waar let je op wat betreft aas, zoals bijvoorbeeld de onderscheiding homemade/readymades, vismeel/zoet en de verschillende grootte etc.?

Voor het overgrote deel van mijn visserij gebruik ik boilies en dan gaat het meestal om ready mades. Er zijn tegenwoordig goede ready mades op de markt en ik heb slechts op een zeer beperkt aantal wateren kunnen constateren dat zelf gemaakte of niet geconserveerde bollen meer vissen op de kant brachten (en ik heb bijvoorbeeld ook met de beste mixen van Nash gevist!!). Het is wel zo dat Ik bijna alleen maar op grote wateren vis en daar zijn de vissen doorgaands ook niet zo kieskeurig. Op sommige kleine, afgesloten wateren kan een zelf gemaakte bol of freezer bait misschien het verschil maken, maar ook niet altijd. Na het verschijnen van het boek van Luc de Baets zijn een hoop mensen van ready mades afgestapt, maar deze vissers moeten nu goed beseffen dat de tijden veranderd zijn. Er zijn inmiddels genoeg goede ready mades op de markt. Vismeel boilies hebben over het algemeen mijn voorkeur maar op rivieren en extreem grote wateren die weinig worden bevist, grijp ik ook graag naar echt mierzoete boilies. Op die grote wateren gebruik ik meestal een mengsel van bolies met een verschillende diameter (en een deel halve bolies). Soms is het echter verstandig/ nodig om alleen met groot aas te vissen en dan zijn mijn bollen niet kleiner dan 24 mm. Gebrande noot, Green lipped mussel (van Martin SB) en Formula one van Nash zijn dan mijn absolute favorieten als het om ready mades gaat. Dat zijn echte all- round ballen die op praktisch elk water wel vis op de kant kunnen brengen. Het nadeel van deze kwalitatief goede ready mades is wel dat ze meestal behoorlijk duur zijn. Piet Vogel en ik zullen binnenkort overigens met ons eigen aas op de markt komen en we willen ervoor zorgen dat onze boilies beter betaalbaar zijn. Het zal zowel om ready mades als om freezer baits gaan.

Naast boilies zet ik ook nog wel eens hennep, kattenvoer uit blik, tijgernoten (liefst gemalen) of pinda’s in. Met pinda’s heb ik in het verleden enorm veel vis gevangen. Er zijn maar weinig karpervissers die pinda’s gebruiken en dat is geheel onterecht want het is echt een topaas. Voor kattenvoer uit blik geldt trouwens hetzelfde. Bovendien hebben sommige vissen een sterke voorkeur voor noten, dus tegenwoordig zet ik ook nog wel eens een nootje op de hair. Noten zijn overigens ook zeer geschikt als ondersteunend aas voor boilies, aangezien ze de vis vaak zeer snel aantrekken en bovendien ook vast weten te houden (mits er niet te zuinig mee gevoerd wordt).

Hoe pak je een (nieuw) water aan (technische aanpak zoals observeren, bodemstructuur etc.) en welke voermethode volg je?

Op een nieuw water ga ik eerst altijd kijken welke zones naar mijn idee niet interessant zijn. Het jaargetijde speelt daarbij een zeer belangrijke rol. In het voorjaar kun je de echt diepe gedeeltes van een water bijvoorbeeld al afschrijven. Daarnaast zoek ik zoveel mogelijk naar stukken van het water die weinig worden bevist en/ of die moeilijk te bereiken zijn. Het water wordt als het ware kleiner. Als je alleen met een boot op een bepaalde stek kunt komen wordt het voor mij bijvoorbeeld zeer interessant.
Als ik vervolgens een aantal potentiële stekken heb gevonden, ga ik op zoek naar de vis. In het voorjaar en de zomer betekent dat met de boot op het water en gewoon zoeken naar de vis (obstakelstekken zijn voor mij daarbij altijd interessant), maar vooral ook naar het natuurlijke voedsel dat ze kunnen eten. Daarnaast zal ik zoveel mogelijk zoeken naar activiteit in de vorm van springende of rollende vis. Veel aan het water zijn is een absolute must. In het nieuwe boek Spiegelbeeld (van Piet Vogel en mij) komen dit soort onderwerpen overigens ruim aan bod.
Na deze observatieperiode volgt het bodemonderzoek. Het wordt zoals ik al eerder zei belangrijk om erachter te komen waar de vis zijn natuurlijke voedsel vandaan haalt. Mosselen zetten zich bijvoorbeeld graag af op een harde bodem of tegen obstakels zoals steigerpalen, in het water staande bomen, taludranden en ga zo nog maar even door. Als je op een relatief zachte bodem dus harde stekken vindt zit je meestal goed. Deze stekken worden nog eens belangrijker als er niet veel van te vinden zijn. Vergeet echter niet dat het ook kan voorkomen dat de vissen gewoon graag met de neus in de modder zitten. Ze zoeken daar bijvoorbeeld naar wormpjes, larven en meer van dat soort kronkelend gespuis. Op een grind- of zandbodem zoek ik naar oneffenheden in de bodem. Taludranden, geultjes. Plateaus, randen van een oude rivierbedding en wederom de obstakelstekken zijn interessant.
Voor het peilwerk gebruik ik een vaste hengel (insteek). Gewoon veel prikken met die stok en ook eens een bodemmonster proberen te verkrijgen. Als het voor de stok te diep wordt, gebruik ik sinds enkele jaren een verticaalhengel met een gevlochten lijntje en een zware jigkop. Dat werkt echt super (vooral ook als je wilt weten of er grondwier op de bodem staat). Als de stekken gekozen zijn ga ik ze allemaal aanvoeren. In het begin maak ik het niet te bont. Afhankelijk van het bestand en de concurrentie van andere vissers voer ik een paar kilo per stek. Dat houd ik in ieder geval twee tot drie dagen vol voordat ik ga vissen en dan worden de verschillende stekken na elkaar afgevist. De resultaten die de verschillende stekken voortbrengen, bepalen de tactiek voor de tijd die komen gaat. Ik zal me echter bijna nooit richten op één bepaalde stek die ik langdurig ga aanvoeren. Het liefst vis ik middels de ‘hit and run’ methode. Een paar dagen voorvoeren, kort vissen/afromen (liefst alleen overdag) en dan weer naar een volgende stek.

Hoe ziet je huidige visserij uit en wat voor wateren bevis je?

In de voorgaande antwoorden is eigenlijk al naar voren gekomen hoe mijn visserij eruit ziet. Ik bevis het liefst grote wateren (voornamelijk in Frankrijk) en rivieren vanuit de boot. Als het enigszins mogelijk is, vis ik alleen overdag want het maakt me onrustig als er op een stek ‘gehangen’ moet worden. Mijn visserij is altijd actief. Veel verkassen, constant op zoek zijn naar de vis en snel afromen, daar draait het in mijn visserij om.

Wat heb je nog voor plannen in de toekomst?

De komende jaren zal ik de grote rivieren in Frankrijk met de boot gaan bevissen, maar ook het Grote meer van Orient zal mij nog enkele malen moeten dulden. Daarnaast staat er ook nog een trip naar Italië gepland. Gewoon lekker vissen, het liefst met mijn maatje Piet.

Aan wie zou jij de pen willen doorgeven en waarom?

Ik wil de pen graag doorgeven aan Ruud Visser. Deze fanatieke jonge hond vangt zijn visjes wel en ik denk dat hij wel wat te vertellen heeft.

Koen Koops