| »Naam: | Nico Vereecken | | »Woonplaats: | Uitbergen - Berlare (België) | | »Leeftijd: | 35 jaar | | »Opleiding/beroep: | Sportfotograaf |
Kun je iets vertellen over hoe en wanneer je met het karpervissen in aanraking bent gekomen. En kun je iets vertellen over die beginperiode? Het gericht vissen op karper is bij mij eigelijk gegroeid uit vissen met de vaste hengel. Als kind mee met de familie. Op voorn vissen of eigelijk alles wat beet. Liep de paling dan gingen we vissen op paling. Zagen we een snoek jagen dan legde we een hengel bij om die te verleiden met een aasvisje enz... De doopmeter van mijn vader had een mooie vijver in haar grote tuin liggen waar zowat alles rondzwom. Alleen karper had ik eigelijk nog niet op het droge gekregen. Ja, wel al beet gehad maar die rotzakken zwommen echt alles in de vernieling. Tot ik op een mooie zomerdag ze eens verzameld zag liggen in het ondiepe bij de lelies. Twee maïskorrels op een palinghaak met lange steel en dit met een loodje van 30gram presenteerde ik met mijn gele winkle picker. Nog geen 5 minuten later stond ik een schubkarper te drillen. De dril van mijn leven. Gelukkig kon ik hem landen maar zelfs op de kant kon ik die vis met moeite de baas. Wat een krachtpatser. Een bepaalde tijd later kon ik zelfs eens een karper haken tijdens het spinnen. Terug een explosie van pure viskracht. Maar in die periode, en ik spreek begin jaren 80 was er maar een enkeling die gericht op karper viste. Iedereen viste met de vaste hengel of feeder en legde wel een hengeltje extra in voor een kansje op een paling of karper. Op latere leeftijd zo vanaf 16 jaar had ik een vriend die wel eens deelnam aan een hengelwedstrijd en ik mede daardoor ook in dat circuit terechtkwam. Maar in die periode als student heb je het niet breed en muggenlarven (zonder kon je onmogelijk een prijs vissen) kostte een fortuin die tijd. Dus gingen we iets anders zoeken om te belagen als uitdaging. En toen waren er die eerste karpervissers die gericht op onze vrienden viste. Voor het eerst was er sprake van boilies en kwamen de zelfhakingstechnieken uit Engeland overgewaaid. Heel mysterieus allemaal in die tijd. Je kon er met regelmaat wel iets over lezen in de magazines maar aan het materiaal geraken was iets anders. Je vond er helemaal niks van terug in de hengelsportwinkels. Dus moesten we allemaal experimenteren met het materiaal wat we ter beschikking hadden. Eigelijk allemaal heel leerrijk. Ook wat aas betreft. Maïs, kikkererwten, maples, brood, kaas aan dat geen probleem. Maar boilies of boilieingrediënten was andere koek. De eerste boilies die ik kocht waren van Richworth: Jamaican Banana. 14 mm denk ik. Een doosje van 250 gram kostte een fortuin. En ik kon er maar evengoed een vis op vangen dan met maïs. Wat normaal was want we voerden er niet mee. Dus de keuze was snel gemaakt. Weg boillies. Tijdens mijn legerdienst en het eerste jaar toen ik startte met werken viste ik niet. Maar toen ik eenmaal ingewerkt was kreeg ik wat meer tijd ter beschikking en al gauw zat ik terug aan de waterkant en toen was gericht karpervissen een feit. Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systeems je zowel vist? Heel veel, het is het eerste contact met de vis. Als het daar verkeerd gaat ben je al gezien. Eerst en vooral begint voor mij de zoektocht naar een geschikte haak. Heel belangrijk. Scherpte, sterkte, lange of korte steel, zijn allemaal zaken die je in het oog moet houden. En nu ik hier toch over bezig ben, wil ik hier wel iets over kwijt. De scherpte van je haak die je gebruikt is zo belangrijk. Veel van de losgeschoten vissen komen door dat er iets schort aan de scherpte. Zelfs geen beet krijgen kan een oorzaak zijn van botte haken. Dus altijd je haak controleren: na de vangst van een vis, indraaien van je hengel, bij de start van de sessie en,...! Goed, verder over de rigs. Ik experimenteer wel graag met rigs. Let wel op, ik ben ook de man die zal beweren dat je vertrouwen moet hebben in een degelijke simpele rig. Maar het verleden heeft ook al bewezen dat er in sommige omstandigheden wel een wonderrig bestaat. Kijk maar naar het verhaal van Sven Hoebeeck tijdens het wintervissen op het Kempisch kanaal. Daarna heb ik die rig ook eens uitgeprobeerd op twee dressuurwaters bij mij in de buurt. Op de Blaarmeersen werkte het héél goed, maar op Puyenbroeck werkte het niet beter! Dus daar zie je dat er voor alle omstandigheden verschillende aspecten belangrijk zijn. Aan jezelf uit te vissen welke. Tegenwoordig vis ik zelf met een rig die in mijn ogen simpel te knopen is en heel efficiënt is. Het is gewoon mijn eigen interpretatie van Terry Hearn’s zijn “hinged rig”. Dit zowel voor het vissen met zinkende boilie of pop-up. Zie het VBK magazine nr. 41 waar ik de rig met tekst en foto’s heb beschreven. Gebruik je vooral boilies of heb je meer vertrouwen in partikels, of beide? En waar let je op wat betreft aas, zoals bijvoorbeeld de onderscheiding homemade/readymades, vismeel/zoet en de verschillende grootte etc.? Hier kan ik kort in zijn. Ik vis het liefst met boilies. Dit heeft gewoon met mijn luiheid te maken. Gewoon een zak uit de diepvriezer en je kan onmiddellijk vissen. Terwijl als je met partikels wilt vissen je toch wat voorbereiding nodig hebt. Je moet alles weken, koken, enz. Te veel werk voor mij. Maar ik geef toe als het eens niet wil lukken, ik toch teruggrijp naar maples en tijgernoten. Op de juiste manier bereidt is deze combinatie echt een killer. Maar je kan er ook de ganse populatie brasem op krijgen en dit is toch niet de bedoeling. Trouwens mijn bereiding om tijgernoten te maken is de volgende: eerst goed spoelen, want alle partikels zijn met bewaringsmiddel behandeld om niet te schieten en dat bemoeilijkt het gistprocédé na het koken. Daarna 24h laten weken, dan koken en onmiddellijk daarna een goede scheut gecondenseerd melk toevoegen en alles afsluiten van lucht en licht in een emmer. Na 24h kan je de tijgernoten gebruiken samen met hun aantrekkelijke zoete slijm dat nu een mooie witte waas veroorzaak in het water. Een topper, probeer het eens. Met ready mades vis ik niet. Gewoon omdat ik diepvriesboilies ter beschikking heb. De laatste jaren vis met de FU 5 mix van Rudi De Zutter van Watersportcentrale uit Genk. Dit is een lichte vismix met robin red erin en daarmee vis ik zowel in de zomer als in de winter mee. Anzi, mijn vriend uit Anzegem draait mijn boilies, want daar heb ik tegenwoordig geen tijd meer voor. En ook geen zin! Hij heeft een boilieservice en daar ben ik zeer tevreden over. Hoe pak je een (nieuw) water aan (technische aanpak zoals observeren, bodemstructuur etc.) en welke voermethode volg je? Eerst probeer ik zoveel mogelijk informatie te weten te komen van andere vissers. Zoals: zijn de vissen windgevoelig, waar is de paaizone, dieptes en ondieptes, hotspots, bodemgesteldheid, populatie, enz... En alles wat ik niet te weten kom moet ik dan zelf maar uitzoeken. Maar mijn ogen zijn mijn sterkste troef. Probeer eerst de vis te vinden en vinden is al een kans op vangen. Je moet vissen waar de vis zit! Is een oude wijsheid en een echte waarheid. Een paar jaar geleden heb ik mij zo nog eens laten vangen door op een water te starten en onmiddellijk beginnen te voeren. Blanken, en nog eens blanken. De visser die bij mij in de buurt een stek had, vertelde mij dat hij goed op de vis zit dus voerde ik nog meer. En alweer blanken en blanken. Ik kon geen vis vangen. Ik besloot er 2 weken te stoppen om alles eens op een rijtje te zetten. Wat was er mis ? Tijdens de tweede week ben ik elke dag gaan kijken en juist voor het weekend zag ik vis zwemmen! Vrijdagnacht ging ik zonder voeren vissen en zaterdagmorgen kreeg ik mijn eerste run. Ik had me gewoon laten gek maken en was in een val getrapt met mijn ogen open. Blindelings voeren is geen goede techniek! Als je eenmaal goed je vissen kunt vangen kun je het voeren (zowel hoeveelheid en frequentie) opvoeren. Een methode die ik de laatste tijd ook gebruik is van de voerstek weg vissen. Dit wil zeggen je voert je stek aan zoals je wil ; heel eng of heel breed maar je vist er 20 meter links of rechts van of soms ervoor. Deze methode heeft me de laatste tijd wel enkele mooiere vissen opgeleverd. Hoe ziet je huidige visserij uit en wat voor wateren bevis je? Getrouwd en papa zijn heeft mijn visserij enorm veranderd. Terwijl ik vroeger enkele nachten kon vissen in de week. Kan dit nu niet meer zonder goede afspraken te maken met moeder de vrouw. Dus vis ik nu gericht enkele trips per jaar die vooraf gepland zijn. Dit zowel in het buitenland als in het binnenland. Verder is het behelpen als de gelegenheid zich voordoet. Het is maar een hobby, hé! Ik vis nog om eens te ontstressen en om de eenzaamheid eens op te zoeken. Ik heb het geluk om enkele heel mooie waters in de buurt te hebben. Zowel syndicaatplassen als staatswaters. Dus keuze genoeg. Ik zou wel graag enkele kanalen en rivieren ter beschikking hebben maar ja, je moet roeien met de riemen die je hebt. Wat heb je nog voor plannen in de toekomst? Ja, een huis bouwen volgend jaar en nog mooie foto’s te kunnen maken want daar verdien ik mijn brood mee. En als ik tijd heb graag een mooie vis vangen. Een heel mooie rijenkarper zoals mijn vriend Geert Catteeuw heeft gevangen op de Gavers in Harelbeke dat is mijn natte vissersdroom! Aan wie zou jij de pen willen doorgeven en waarom? Aan Niko Vervaet omdat hij mijn buddy is die ik altijd kan bellen met mijn twijfels op alle tijdstippen van de dag. Iedereen zou zo een vismaatje moeten hebben. Gewoon een gouden gozer! Nico Vereecken |
