Kun je iets vertellen over hoe en wanneer je met het karpervissen in aanraking bent gekomen. En kun je iets vertellen over die beginperiode?

Sindsdien was ik verkocht aan karperen en al wat er rondhing. Serieus beginnen karperen ben ik echter toen ik veertien jaar was, op een parkvijver niet ver van waar ik woonde. In het begin met een forelhengel en een wasspeld als waker, hengels op de grond. Een jaartje later werden deze stuk per stuk omgeruild tegen echte karperhengels, anderhalve tot twee pond. Niet van die bezemstelen die nu overal worden verkocht... Waarom dit zo gegroeid is weet ik niet. Het lijkt wel hoe zwaarder hoe beter tegenwoordig. Je verliest zo alle plezier van het drillen! Veel lectuur was er indertijd niet voorhanden, we leerden vooral van elkaar. Toen ik begon met karperen hadden de boilies net hun intrede gedaan, ik zag enkele vissers hier goed mee vangen en in de winkels werden deze dan ook aangeschaft. Dit waren indertijd van die kleine doosjes readymades van Richworth. We voerden toen praktisch nooit voor, enkel tijdens de sessie en dan nog maar een tiental balletjes haha. Als je ziet wat er tegenwoordig ingaat, dit is een tienvoud (en de rest). Maar goed ik ving wel. Dan kwamen de films van Richworth (dit is niet om reclame te maken, dit waren de enige toen) uit Engeland. Hierin werd getoond hoe je zelf van die balletjes kon maken en vanaf toen rolde ik zelf. Eerst met een kant-en-klare mix, nadien mengde ik mijn mixen zelf.

Op dat watertje echter kon je de karpers op allerlei manieren belagen, niet alleen met boilies. Met de korst, met het pennetje en een maïskorrel, met een aardappel freelinen het werkte allemaal. Door de verscheidenheid aan methodes heb ik eigenlijk veel ervaring opgedaan wat betreft het gedrag van karpers. Dit is me in latere jaren meer dan van pas gekomen! Ik heb de indruk dat er tegenwoordig meer stereotiep wordt gevist door de jonge garde. Lekker makkelijk achter een batterij hengels. Dit is spijtig want zo mis je veel. Pas op ik scheer de jeugd niet allemaal over dezelfde kam, er zitten zeker capabele vissers tussen.

Op een moment was ik toch wat uitgekeken op het parkwatertje en begon een nieuw hoofdstuk, namelijk de kanaalvisserij, een visserij die ik tot op vandaag nog graag beoefen! Ook een groter water, namelijk de Egleghemwater die vlak bij me in de buurt ligt genoot mijn aandacht, temeer omdat je er kon nachtvissen. Hoe spannend was het die eerste nacht vissen samen met een maat. Een slaapzakje waar ik bijna uitvroor, zaklamp bij de hand om de voorbijscharellende ratten weg te jagen, haha het had toch wel iets.

Hoeveel waarde hecht je aan rigsystemen en kun je ons vertellen met wat voor rigs en systeems je zowel vist?

Voor mij is een rig belangrijk in die mate dat ik vis met een rig die zichzelf voor mij heeft bewezen zodanig dat ik me hierover niet teveel zorgen moet maken als ik bvb een nieuw water bevis.

Wel is het zo dat ik mijn rig aanpas aan de bodemhardheid. Vooraf goed peilen met een zwaar lood om te ontdekken welk bodemtype een bepaalde stek heeft en dan in “functie” hiervan mijn rig kiezen. Als er veel modder ligt zal ik beginnen met een lichter lood en komt er geen stiff-rig aan te pas. Bij het neerkomen zinkt het lood altijd een beetje weg, een deel van de onderlijn met zich meenemend. Als je dan met een stiffrig zit te vissen kan het best zijn dat die recht omhoog komt te staan, niet echt bevorderlijk voor de vangstkansen. Hier zou ik eerder opteren voor een gevlochten lijn of een soepeler type nylon. Liggen er bijvoorbeeld veel stenen of mosselen is er voor mij maar één optie, Quicksilver van Kryston. Hoewel ik hier ook al gecombineerd heb met een IQ-link van Korda. Heeft tot op vandaag nog geen problemen opgeleverd. Vorig jaar heb ik me een rolletje Green Hornet van PB aangeschaft en dit bevalt me zeer goed. Het is alleszins makkelijker dan combi-links knopen.

Wat ik ik heel belangrijk vind is dat de laatste meters van mijn lijn op de bodem rusten. Niets schrikt een vis tegenwoordig zo af als strakke lijnen door het water, zeker op dressuurwater. Als een vis onraad bespeurt door tegen een lijn aan te zwemmen is het over en zit je voor noppes te vissen. Om te bekomen dat de eerste meters lijn boven mijn onderlijn goed op de bodem rusten gebruik ik leadcore. Ook de onderlijn zelf wordt voorzien van een stukje heavy metal of iets dergelijks. Om deze vast te hechten wikkel ik een stukje looddraad rond de onderlijn en hierrond kneed ik de putty, dit houdt deze perfect op zijn plaats. Als het kan gebruik ik ook een backlead of enkele loodhagels op de hoofdlijn.

Ik gebruikte vroeger de Owner Flyliners in een maatje 8. Superhaken vind ik zelf, in tegenstelling tot wat karpergoeroe Luc De Baets vertelt in zijn boek. Eén van de weinige zaken waarin ik het niet eens ben met hem. Ik dacht dat deze niet meer te verkrijgen waren in die maat, tot ik ze vorige week op de beurs bij De Zutter zag hangen. Sinds twee jaar echter vis ik in alle omstandigheden met de 887 van Ashima, ook maatje 8, voor particles zelfs maat 10. Dit zijn kleine maten maar heb er nog bitter weinig losschieters mee gehad, integendeel ze zitten meestal muurvast. Verder vis ik steeds met een line aligner om de haak mooi te laten draaien wanneer een karper mijn aas oppikt.

Pop ups bezig ik ook graag, liefst met overshot, dus een redelijk zwaar tegengewicht. De reden hiervoor is dat als een karper het aas oppikt, de haak en onderlijn aan de onderkant van de bek blijven als de karper begint te zwemmen of zich opricht. Door gebruik van de line aligner draait de haak in de onderkant van de lip, het hardste gedeelte van de lip wat voor minder losschieters zorgt.

Shrink tube gebruik ik niet veel, omdat bij mij in het verleden na een vangst deze niet de juiste buiging had en ik telkens de onderlijn moest veranderen. Ik gebruik tegenwoordig een stukje flexibele siliconentube werkt goed genoeg. Als ik met een bananenrig of overgelode vis, gebruik ik het echter wel. Deze rig durf ik wel eens in te zetten op dressuurwater, want deze heeft in het verleden al zijn meerwaarde bewezen in moeilijke situaties.

In de winterperiode waarin er niet gevist werd, heb ik een rig ineengeknutseld, een variant op de rekkerrig. Ik kijk er naar uit om hem te testen, want het lijkt me dat het eens iets speciaals kan worden.

Gebruik je vooral boilies of heb je meer vertrouwen in partikels, of beide? En waar let je op wat betreft aas, zoals bijv. homemade boilies, readymades, vismeel/zoet en de verschillende grootte etc.?

Ik gebruik meestal homemade boilies. Ik heb het geluk om mijn mix te krijgen van een aassponsor, Five Stars Baits van Luc Pluckers. Deze mixen kunnen aangemaakt worden met water, er komen dus geen eieren aan te pas. Dit heeft verschillende voordelen, je hoeft dus geen eieren aan te schaffen. Op honderd kg mix scheelt dit toch wel wat Euro’s... Ten tweede is het afwijkend t.o.v. de traditionele boiliemixen. De herkenbare smaak van de eieren valt gedeeltelijk weg. Hoewel er gebruik wordt gemaakt van eipoeder en ei-albumine zit er nog een ander bindmiddel in dat niet die specifieke smaak heeft.

Ik vis graag met zoete mixen en flavours. Vorige jaren was dit meestal een notenmix, vooral in de warmere maanden. Dit jaar echter zal ik een ander type mix gaan vissen, een combinatie van verscheidene vismelen en enkele kruidige toevoegingen. Ben zeer enthousiast over deze mix en benieuwd wat de resultaten zullen zijn.

Aan flavours hecht ik niet zoveel belang. De smaak van de mix is zeker zo belangrijk. Als je weet dat flavours na x aantal tijd uit de boilie verdwenen zijn wat blijf er dan over, de smaak van je mix.

Wat grootte betreft vis ik liefst zo klein mogelijk. Dit hangt vooral af van het witvisbestand. Heb ik veel last van witvis zal ik omschakelen naar minimum 18 mm. Is dit niet het geval zal ik tussen 12 en 16 mm gebruiken. Deze zijn ook zelden rond. Meestal snij ik gewoon de worsten af met een plamuurmes of iets dergelijks. Deze methode heeft verschillende voordelen. Het maakt dat je makkelijk kan variëren, geen enkele boilie hoeft even groot te zijn. Hierdoor maak je het voor de karpers ook moeilijker om jouw haakboilie te traceren. Op wateren zoals kanalan of rivieren zullen deze ook beter blijven liggen in tegenstelling met ronde boilies, die makkelijker zullen wegrollen.

Hoe pak je een (nieuw) water aan (technische aanpak zoals observeren, bodemstructuur etc.) en welke voermethode volg je?

Als ik een nieuw water ga bevissen probeer ik er alvorens te beginnen en er vertrouwd mee te raken. Geregeld een wandelingetje maken rond het water om de feeling te krijgen. Nadien gaat er ook een peildobber mee om de stekken die me het meest interessant lijken uit te peilen. Ik let bij het peilen vooral op het bodemprofiel, is de bodem zacht of eerder aan de harde kant. Dit kan per stek verschillen. Zijn er mosselen of stenen aanwezig is dit meegenomen, deze stekken herbergen meestal wel karper. Zoals ik eerder al zei pas ik mijn rig aan aan de hardheid van de bodem. Bijvoorbeeld veel wier > gevlochten onderlijn. Zachte bodem >  uitgebalanceerde pop up. Het aanpassen aan de situatie is voor mij een belangrijk item in mijn visserij.

Ook taluuds en dergelijke krijgen mijn aandacht. Onderaan deze taluuds verzamelt zich meestal een hoop natuurlijk voedsel en onze vriend de karper trekt hier dan ook graag langs.

Zeker in het voorjaar hecht ik veel belang aan het feit of er veel zonlicht komt aan de te bevissen stek, karpers zijn hier in deze periode van het jaar heel gevoelig aan. Zo heb ik twee jaar geleden een water bevist waar van ’s morgens al zon op de kant stond waar ik viste. Vanaf half maart begon ik hier te vangen. Ik voerde er drie keer per week. Hierbij moet wel gezegd worden dat er tussen de vissers onderling goede afspraken waren en ieder gerust zijn ding kon doen. Ik voerde gedurende het hele voorjaar drie keer per week op één stek waardoor de karpers mijn boilies goed leerden kennen. Belangrijk vind ik zelf als je met deze methode vist, dat je de stek niet “kapotvist”. Dus op tijd en stond deze rust gunnen en de vissen terug vertrouwen geven door te voeren. Gedurende heel deze periode ving ik met regelmaat mijn vissen.

Dit is een effectieve methode om karpers te vangen, echter spijtig genoeg kan dit niet altijd uitgevoerd worden doordat er tegenwoordig bijna overal wel andere vissers zijn die ook hun deel willen vangen. Ik voer dan meestal een dag of drie voor om de vissen toch enig vertrouwen te geven. Instantvisserij is niet echt mijn ding, op één of andere manier heb ik hier niet zoveel vertrouwen in.

Zit er teveel volk in de buurt verkas ik naar een andere stek, die ik in de tussentijd ook heb bevoerd. Voordeel is dat je verschillende opties hebt en je ook kan inspelen op de situatie en niet voor joker zit als er bijvoorbeeld iemand op je stek aan het vissen is.

Hoe ziet je huidige visserij uit en wat voor wateren bevis je?

Ik vis erg graag op kanalen. In de buurt waar ik woon ligt een kanaal waar ik al meer dan tien jaar vis en toch raak ik er niet op uitgekeken. Mede door de mooie vissen die er tegenwoordig rondzwemmen, maar ook door het karakter van een kanaal. Het heeft iets avontuurlijks en het geeft me altijd de indruk dat er vroeg of laat eens een verrassing uit de bus kan vallen.

Ook op het Kempisch kanaal vis ik met plezier. Elk jaar doe ik hier wel enkele sessies en het geeft me telkens een enorme kick om een vis, groot of klein, van dit unieke water te kunnen ontlenen.

Verder heb ik eigenlijk veel verschillende soorten wateren bevist, van parkvijvers tot grote wateren in Frankrijk. Elk heeft zijn eigen charme. Door verschillende types van wateren te bevissen doe je telkens weer ervaring op die later van pas kan komen als je een gelijkaardig water wil aanpakken.

Wat heb je nog voor plannen in de toekomst?

Plannen... Tot vorig jaar was dit nog een schub in de veertigpondsklasse vangen, omdat deze bij ons vrij zeldzaam zijn. Dit is me eind 2004 gelukt en dit was een zeer mooi moment. Nu ben ik nog op zoek naar een nieuwe uitdaging.

Ik zou graag nog een keertje mijn PB scherper stellen, want dit staat al van 1996 op 22 kg. Als je ziet wat er tegenwoordig in België en Frankrijk wordt gevangen is het realistisch om er eens één van een zwaarder kaliber te vangen. Tot op heden heb ik me nog niet echt toegelegd op wateren waar deze jongens zwemmen, wel gevist maar niet in die mate dat ik er mijn tanden inzette. Het zal er toch wel eens van gaan komen, kwestie van een uitdaging te hebben in mijn visserij. Voor de rest wil ik me gewoon blijven amuseren aan het water. Het blijft een schitterende hobby dat karperen!

Aan wie zou je de pen willen doorgeven en waarom?

Aan Raymond Van Keerberghen. Een heel toffe kerel die ik twee jaar geleden heb leren kennen tijdens een Frankrijktrip. Zoals ik hem ken steeds positief ingesteld en iemand die graag plezier maakt. Raymond heeft volgens mij ook heel wat te vertellen over de karpervisserij!

Steve Kinnart